De valley of Desolation / Verlatendheid

Na een poging te doen tot uitslapen, wat helaas redelijk mislukte. Maarten kan niet wennen aan de enorm dunne gordijnen en het feit dat het enorm vroeg licht is in Afrika en Vera kan ineens niet meer goed door/uitslapen en ligt alleen maar te draaien. Zaten we op tijd aan ons ontbijt, wat klaar gemaakt was door het hostel. Je kon ervoor kiezen om ontbijt te bestellen en dat leek ons wel iets voor deze ochtend, bij gebrek aan tijd om boodschappen te halen de vorige dag.

Gelukig konden we onze spullen een keertje laten liggen, aangezien we 2 nachten zouden verblijven in Graaff-Reinet. Vandaag stond de Valley of Desolation op het programma, volgens internet en een foldertje zou het een zeer mooi park moeten zijn. Dat trok ons wel, dus niet veel later zaten we in de auto en onderweg naar deze mooie vallei hebben we snel nog even enkele flessen water ingeslagen zodat we genoeg te drinken hadden, want ook vandaag stond de zon alweer hoog aan de hemel en brand genadelijk op je hoofd. Maarten heeft al een mooi rood kleurtje gekregen van alleen maar in de auto zitten.

De weg naar de vallei was erg mooi en we zijn ook enkele keren gestopt om van dit prachtige uitzicht te genieten en om natuurlijk wat mooie foto's te maken, zodat jullie daar ook van kunnen genieten.

Eenmaal aangekomen bij de Vallei hebben we de auto aan het werk gezet, want we moesten een flinke berg op. De berg was een beste. Maar de uitzichten die we onderweg hadden waren fantastisch. Zo konden we Graaff-Reinet zien liggen, de kerk die in het midden van de stad ligt, we zagen de weg die we gister gereden hadden en rondom de stad zag je alleen maar natuur.

Zo ver je kon kijken zag je bergen met daarvoor droge, dorre vlaktes
Daarachter nog meer bergen, zover het zicht reikte.
Bomen, begroeing, groen of water was er bijna niet te zien.
Alleen maar grote vlaktes met daarachter bergen in diverse kleuren.
De bergen dichtbij waren rood van kleur, daarachter werden ze blauwig en daarna wazig.
Vogels vlogen over en weer en zwierden door de lucht.
De zon staat hoog aan de hemel en brand genadig op alles wat er leeft en staat.
Dit alles genaamd de Valley of Desolation.
Verlatendheid ten top.

Overweldigend was het uitzicht, de natuur, en de prachtige omgeving. Alles wil je vastleggen en het liefste aan iedereen laten zien, maar helaas is dat niet mogelijk aangezien je het nooit zo mooi op de foto krijgt.Maar in mijn geheugen zit het gegript en deze beelden zal ik nog vaak voor me zien.

Na deze prachtige rit, zijn we doorgereden naar de game area om wat dieren te zien, maar dat viel vies tegen. Waarschijnlijk door de warmte waren er weinig dieren te zien. Het bleef vandaag bij enkele bokken, bizons en struisvogels, maar allen zeer ver weg.

Onderweg terug naar de accomodatie zijn we snel de supermarkt ingedoken om boodschappen te doen. Langs ons appartementje was er een braai plaats en Maarten zeurde al de hele dag aan mijn hoofd dat hij graag wilde braaien dus heb ik deze arme jongen maar gelukkig gemaakt met een avondje heerlijk braaien. Snel waren de boodschappen gedaan en eenmaal terug bij de accomodatie vond ik het water in het zwembad te aanlokkend en ben er snel ingedoken.

Daarna heb ik mijn boekje erbij gepakt en ben in het zonnetje lekker gaan liggen genieten van het mooie land, alles wat ik gezien heb, het mooie weer en mijn verslavende boek.

In de avond hebben we de braai aangestoken waardoor er een gezellig sfeertje ontstond en niet veel later waren de eerste stukken vlees klaar. Ondertussen hebben we gezellig zitten kletsen en verdween de zon steeds verder achter de horizon en hoorde je alleen nog maar het knisperen van het vuur en de vogeltjes hoog in de lucht.

Na ons buikje vol gegeten te hebben en als toetjes marsmallows boven het vuur warm gemaakt te hebben, was het tijd om naar bed te gaan, maar eerst een frisse douche aangezien we beide enorm naar braai stonken.

Dankie vir die baye leuke avond!!

Mountain Zebra Park

Engels ontbijt - auto - zebra's - sprinbokken - heel veel natuur - savanna landschap - bergen - apen - stokstaartjes - nog meer bergen en dor landschap - lange, nog veel langere saaie weg - Graaff-Reinet - prachtige accomodatie - zwembad - restuarant the Pioneers - een fantastische, genietvolle dag.

Dat was onze dag, vandaag, in enkele woorden omschreven. Deze versie is voor de mensen die houden van kort en krachtig, de versie hieronder is bedoeld voor de mensen die houden van lezen en uitgebreide verhalen.

Gister hebben we als advies van de eigenaar te horen gekregen dat we het beste op tijd konden vertrekken naar het nationaal park zodat we veel dieren te zien zouden krijgen. Dus om half 8 zaten we aan een overheerlijk engels ontbijt, wat wel even wennen is op de vroege ochtend. Het was erg gezellig aan tafel aangezien we gezeldschap hadden van een Afrikaanse gezin.

Na alles gepakt te hebben zijn we aangereden naar het Mountain zebra park, waar we hartelijk werden ontvangen. Het was als eerste aanblik al een prachtig park en de eerste 500 meter die we door het park reden zagen we al meteen sprinkbokken en zebra's. Nog steeds vind ik het erg gaaf om door de parken te rijden en al deze dieren in het wild rond te zien springen. Steeds lijkt het net alsof je door een uitzending van discovery channel rijdt en ze je er zo weer uit kunnen plukken of zeppen naar een ander net.

In het park waren er verschillende loops en we hebben ze allemaal gereden. Zo was er enkele loops waar je veel dieren zag, maar ook een loop wat alleen een scenic road zou zijn, maar wij zijn er toch enkele dieren tegen gekomen.
In de middag zijn we naar het restaurant gereden om even gebruik te maken van het toilet maar met name om ons buik te vullen. Want van rond turen om dieren te zijn, krijg je toch wel honger.

Tegen een uur of 4 hadden we alle loops gezien en vonden we het tijd worden om richting Graaff-Reinet te gaan rijden. We hadden in totaal 7 uur door het park gereden en alles gezien. Helaas, niet alle dieren omdat sommige te goed meededen aan het spelletje verstoppertje.

De dieren die we gezien hebben zijn, zebra's, springbok, kudu, struisvogels, verschillende soorten bokken, 2 soorten apen, stokstaartjes, leguaan, vogels, grondeekhoorn en een soort ganzen.

Eenmaal op de weg naar Graaff-Reinet heb ik nog flink mijn ogen uitgekeken, want wat een mooi stuk is de Karoo. Dat is een stuk droge natuur, wat enorm woestijnachtig is met veel bergen. Onderweg kom je niks tegen, geen dorpje, benzinepomp of winkel. Of je het gelooft of niet, maar tussen het park en Graaff-Reinet zijn we niks tegen gekomen, helemaal niks.

Na de vele kilometers gereden te hebben waren we eindelijk in Graaff-Reinet en al snel zag ik een bordje hangen met daarop de B&B aangegeven. Dat komt goed uit dacht ik, dus we hebben de bordjes gevolgd en al gauw kwamen we in de goede straat, maar wat veel huizen met dezelfde naam. Wat bleek het grootste gedeelde van de straat behoorde tot dezelfde eigenaar en waren allemaal kleine huisjes die ze verhuurde. Niet veel later vonden we het kantoor en zijn naar binnen gestapt.

Binnen was er een aardige vrouw en heten ze ons hartelijk welkom. Na haar introductiepraatje en uitleg waar onze accomodatie ons bevond. Kregen we een map mee van de stad met daarop enkele restaurantjes en winkeltjes gemarkeerd. Gelukkig was deze stad iets groter dan Cradock.

Onze accomodatie zag er super uit. De eigenaresse had niet gelogen toen ze zei dat ze een mooie accomodatie voor ons had. We hadden een klein appartjementje met daarin een keukentje, eettafel met stoelen bank, tv, tweepersoonsbed en een aparte badkamer. Voor onze deur lag het zwembad en overal zag je groen. Hier zouden we het makkelijk 2 nachten/dagen volhouden.

Het zwembad zag er zeer aanlokkend uit, dus snel alle spullen uit de auto gehaald, onze zwemkleding uit de tas gevist en pakweg 10 minuten later lagen we in het zwembad. Wat was dat lekker na een hele dag in de auto en het stof gereden te hebben. Meteen voel je je een stuk frisser en meer mens.

Na een heerlijke, schone douche zijn we het stadje ingegaan om een restaurantje te zoeken en natuurlijk was het even zoeken, maar een kwartiertje later hadden we een prima restaurantje uitgezocht. Er was alleen nog maar plaats buiten onder de overkapping, maar dat vonden we geen probleem. Het was nog steeds een lekker aangenaam temperatuurtje en genietend van ons heerlijke eten, was het een prima afsluiting van een fantastische dag.

De eerste dag van de vakantie samen met Maarten

In de ochtend nog snel de laatste spullen gepakt en daarna zijn we rond een uur of 10 vertrokken. Het was wel erg raar aangezien de andere dames, Lindy, Marjella, Ingrid en Anouk, ook voor een weekje weg vertrokken. Je bent al zo lang met hun samen en ineens ga je dan een weekje zonder hen op vakantie, een vreemd gevoel. Maar gelukkig ging ik niet alleen, maar samen met Maarten dit grote avontuur aan.

Vandaag zouden we naar Cradock rijden omdat daar vlakbij het Mountain Zebra national Park lag en dat wilde we beide graag bezoeken. Voor onderweg hadden we enkele flessen water gekocht, want het temperatuurtje was weer flink gestegen. Zo af en toe zijn we gestopt om eens goed te kunnen genieten van de mooie uitzichten en het prachtige Afrikaanse landschap. Zo konden we terwijl we stonden genieten, mooi onze benen even strekken.

Na enkele uren gereden te hebben, kwamen we aan in Cradock en zoals bij vele plaatsen kom je eerst door een township voordat je in de stad zelf komt. Eenmaal in het stadje, of kun je beter dorpje zeggen, aangezien het zeer klein was, zijn we op zoek gegaan naar de B&B die ik geboekt had. Gelukkig hadden we deze al snel gevonden, auto geparkeerd en stonden we voor de deur om aan te bellen. Na 2x aangebeld te hebben, kwam er niemand open doen, dan maar even bellen, maar ook de telefoon werd niet opgenomen. Dan maar weer terug naar de auto en bedenken wat we dan gaan doen. Na nog geen 3 stappen gezet te hebben komt er een man aanlopen en loopt de poort bij het huis binnen. Wij vragen aan hem of hij bij het huis hoort en vertellen dat we een kamer hadden geboekt voor een nacht. Hierop antwoorde hij dat de vrouw des huizes de stad uit was en morgen pas terug zou komen, dus we konden niet overnachten. Dat is vervelend ... Dan maar een ander onderkomen zoeken.

Enkele straten verderop kwamen we een ander B&B tegen en daar werden we gelukkig wel binnen gelaten. Na een rondleiding door het huis en de kamer gezien te hebben, besloten we dat we hier graag wilde overnachten. De spullen waren snel uitgeladen en we hebben ons heerlijk in de kamer geintestalleerd die er overigens helemaal volgens de oude Engelse stijl uitzag. Erg mooi om te zien.

De straat waar de B&B staat is compleet in Victoriaanse stijl. BIj een van de huizen stond er zelfs een kar, die je normaal achter een paard spant, voor de deur. Prachtig om te zien. Met name zeer ongewoon in Afrika.

In de middag hebben we nog rond gereden door het dorpje en wat voor de lunch gehaald voor vandaag en morgen. Helaas was het dorpje erg weinig en waren we er al snel klaar mee.Wat erg opvallend was het feit dat er enorm veel gekleurde mensen rondliepen en ik daar makkelijk tussen door liep. Het viel me wel op dat ik een van de blanken was, maar Maarten voelde zich er niet helemaal op zijn gemak en was blij toen we weer terug waren in onze kamer.

In de avond werd het tijd voor een lekkere maaltijd en bij gebrek aan een restuarant zijn we naar de Wimpies gegaa, wat een soort chique MacDonalds is. Maar het eten was prima en goed te doen. Na deze overheerlijke maaltijd zijn we weer onze kamer ingedoken en hebben we lekker liggen lezen en zijn we op tijd gaan slapen.

Dat was dag 1 van onze vakantie, nog 6 andere prachtige dagen te gaan!!

Ondergedompeld worden

Vanochtend was het al vroeg dag en om eerlijk te zijn was ik nog vroeger wakker. Met name doordat ik weer moet wennen dat er iemand langs me in bed ligt. Gelukkig went het snel en komende nacht zal ik vast al beter slapen. We moesten vroeg opstaan omdat we om 10 uur een christmas party in Walmer Township hadden, maar daarvoor nog een bezoek moesten brengen aan Lonwabo. Eigenlijk stond dit gister op de planning maar helaas mochten de leraren eerder naar huis en zat het er niet meer in.

Dus om half 8 stond ik langs mijn bed en een uurtje later zaten we beide weer fris gewassen in de auto. Maarten was er helemaal klaar voor om Zuid-Afrika en P.E. te leren kennen. Het is vanaf ons huis ongeveer 20 minuten rijden naar Lonwabo en ondertussen keek Maarten zijn ogen uit en heb ik het een en ander verteld.

Eenmaal op Lonwabo hebben we eerst kennis gemaakt met Corrie en zij had enkele vragen voor Maarten en vond het erg leuk om hem te leren kennen. Vervolgens heb ik hem rondgeleid door de school en enkele klassen laten zien. De reactie van Maarten was: Wat een griebes & armoede hier. Ze hebben helemaal geen spullen.
Om eerlijk te zijn was ik al gewend aan het feit dat het er armoedig uitziet en daarnaast leer je ermee omgaan. Maar het is erg goed en fijn om te horen wat andere mensen ervan vinden. Natuurlijk moest ik ook de libary aan Maarten showen en hij vond dat we flink ons best gedaan hadden.

De tijd vloog voorbij en al snel moesten we weer in de auto springen om Ingrid op te halen en naar Walmer Township te rijden. Daar is er een christmas party voor kinderen met Cerebral Palsy in een soort ziekenhuis. Shane (collega) was verkleed als Santa Claus en alle kinderen mochten een voor een bij hem op schoot zitten en kregen een cadeautje en een zakje met lekkers. Daarnaast was er voor de ouders (alleen maar moeders) een sandwich en een glas drinken. De kinderen vonden Saunta Claus helemaal geweldig en dat is prachtig om te zien.

Na deze christmas party hebben we Ingrid naar huis gebracht en een broodje gegeten. Onder tussen hebben we aangerommeld. Hierna besloten Maarten en ik om naar de boardwalk te gaan. Hier waren we gister al wel langs gelopen, maar aangezien het nogal fris was zijn we snel naar huis gereden, dus was het tijd om terug te gaan en te bekijken hoe het was.

Daarnaast ging Maarten uitproberen hoe het was om aan de andere kant van de weg te rijden in een oude auto. Hij had er wat moeite mee en met name de korte en lange bochten zijn lastig. Zo belande hij ook een keer aan de verkeerde kant van de weg. Pf, hij vond het maar lastig en waar is mijn stuurbekrachtiging?

De boardwalk is een soort disneyland en we hebben er doorheen gelopen en daarna in een restaurantje wat gedronken. Intussen kreeg ik een telefoontje van een mevrouw die enorm slecht te verstaan was. Maar wat ik er uit op kon maken is dat er over 5 minuten een driver voor de deur zou staan met Maartens tas. Snel heb ik Ingrid gebeld, aangezien zij thuis was en wij nooit in die tijd thuis zouden kunnen zijn. Gelukkig was ze thuis en zou ze de tas aannemen.

Na ons drankje zijn we naar de supermarkt gereden om avond eten te halen en daarna snel naar huis gereden om te kijken of Maartens tas er was. Dat was hij inderdaad, maar de driver was pas een kwartier geleden geweest in plaats van binnen 5 minuten. Maar het allerbelangrijkste was dat de tas er was. Daarnaast had Ingrid nog een mooi verhaal daarover. De driver stond met zijn achterdeur open en zei tegen Ingrid pak de tas maar. Gelukkig wist Ingrid dat Maarten met een backpack reisde en kon ze van het labeltje aflezen dat er Beerens op stond en bedacht dat dit hem wel moest zijn. Vervolgens moest ze even tekenen en dat was het. Ze zou dus zo elke tas mee hebben kunnen nemen, een beetje raar.

Vlug ging Maarten zijn tas uitpakken en hij was weer helemala blij met z'n kleertjes.

Na het eten, heb ik een snelle douche genomen en om half 7 zaten we in de auto onderweg naar de musical Annie. Deze werd gehouden in het kleine theater van P.E. in Central. De zaal was inderdaad zeer klein, maar de muscial was prachtig. Zeer goed gespeeld en erg leuk om te zien. Hij duurde ook erg lang, van half 8 tot 10 uur, met een kleine pauze erin.

Na deze prachtige voorstelling waren we allemaal moe, dus na nog even op de bank hebben zitten te kletsen ben ik mijn bed ingedoken. Klaar om te gaan slapen en klaar voor de reis van morgen. We vertrekken morgen namelijk voor onze week vakantie! Ik heb er zin in!! Tot volgende week, dan ben ik er weer met nieuwe verhalen!!

Eindelijk is Maarten in Zuid-Afrika

Zenuwen ... zenuwen. Ze namen gedurende de ochtend steeds meer toe.
Onrust ... onrust, ook die kwam steeds meer om de hoek kijken.
Opwinding ... opwinding, zou alles goed gaan en hoe zou het zijn om hem weer te zien.
Blijdschap!!

De hele ochtend liep ik al onrustig door het huis te struinen en eindelijk om half 11 ging ik een keer douchen, nadat ik al 20x de gang heen en weer had gelopen omdat ik van alles was vergeten. Na mijn overheerlijke douche, heb ik wat mooie, nieuwe kleertjes aangetrokken (moet er toch mooi uitzien voor Maarten) en ben tegen half 12 vertrokken richting het vliegtuig. Natuurlijk duurde het enkele minuten voordat de auto was gestart, dit kon natuurlijk niet zonder dat hij afsloeg, maar eindelijk was ik onderweg.

Eenmaal aangekomen op het vliegveld, was ik veel te vroeg en moest ik nog ruim 20 minuten wachten voordat het vliegtuig landen. Dat waren hele lange 20 minuten.... Eindelijk zag ik het vliegtuig voorbij komen rijden en 10 minuten later kwamen de eerste mensen. Niet veel later zag ik, eindelijk, Maarten lopen. Gelukkig hoefde hij niet op zijn bagage te wachten en kon ik al snel in zijn armen vliegen om hem te knuffelen. Wat is dat lang geleden zeg ...

Nu vraag je je natuurlijk af waarom hij niet op zijn bagage hoefde te wachten. Daar komt het mooie verhaal. Om 7 uur in de ochtend kreeg ik een smsje dat Maarten geland was op Johannesburg, waarna hij over zou stappen op het vliegtuig naar Port Elizabeth. Intussen zou ik Ingrid naar stage brengen, aangezien ik onze, gezamenlijke, auto zou houden om daarmee te gaan reizen. Tegen 8 uur was ik weer onderweg naar huis en ging mijn telefoon, Maarten belt. Hij vroeg naar de straat waar ik in woon, 16 Robinstreet was mijn antwoord maar de daarop volgende vraag was direct waarom moet je dit weten. Maarten verteld heel nuchter dat zijn tas nog in London staat en ze deze vergeten zijn in het vliegtuig mee te vervoeren. Dus nu moest hij een formulier invullen om zijn tas naar P.E. te laten vervoeren. O zei ik, een beetje verbaasd (deels omdat ik nog niet helemaal wakker was, maar ook omdat ik dit niet verwacht had). Nadat ik alle gegevens doorgegeven had, hing ik weer op, aangezien bellen niet al te goedkoop is.

Wat een raar begin van de ochtend. Hopelijk komt de tas snel, zoals Maarten vertelde zou hij morgen afgeleverd worden, maar om eerlijk te zijn ben ik erg benieuwd aangezien we in Zuid-Afrika verbljven en dat toch niet altijd allemaal zo snel verloopt als in Nederland.

Gelukkig was Maarten goed aangekomen in P.E. en we liepen richting de auto. Eenmaal bij de auto moest Maarten grinneken toen hij de auto zag. Het is een auto, daarvoor had ik hem al gewaarschuwd. Niet veel later zaten we op de weg en zijn eerste reactie was, je rijd aan de verkeerde kant en wat is dit enorm raar. Alle auto's rijden me ineens tegemoet (alsof ze dat in Nederland niet doen), maar zijn reactie was erg kenmerkend aangezien ik dezelfde reactie had.

Aangezien Maarten geen kleren had om aan te trekken zijn we meteen maar even doorgereden naar Mister Price ofwel een soort C&A (goedkoop, maar prima spul). Hier hebben we 2 t-shirts, een korte broek, slippers en boxershorts voor hem aangeschaft, zodat hij in ieder geval voor vandaag en morgen schone kleren heeft. Na deze snelle shopactie zijn we naar huis gereden en heeft hij kennis gemaakt met mijn huisgenoten en heb ik hem, wel een beetje trots, het huis geshouwt en mijn kamer :)

Na een over heerlijke douche en een botherhammetje zijn we lekker in het zonnetje gaan zitten met onze voeten in het zwembad. Blijft toch erg lekker zo'n zwembad. Het is overigens erg warm hier de laatste dagen. Zo warm hebben wij het hier ook nog niet echt meegemaakt.

In de avond zijn we uit eten gegaan bij de Blue Waters. Een mooi restaurantje, aan de zee met zeer aardige bediening. Maarten heeft wel 3x gezegd dat ze zo aardig vonden. Na het eten zijn we thuis nog even bij de rest van de huisgenoten gaan zitten om even te kletsen en daarna was het een enkeltje naar bed.

Maarten zegt ... Hallo, iedereen vanuit Zuid-Afrika!! Baye dankie voor het lezen!!

Maarten komt naar Zuid-Afrika

Het was een rustige dag vandaag. Eigenlijk hadden we een christmas party op de Lonwabo school, maar uiteindelijk ging deze voor ons niet door, omdat ze zo enorm laat vertrokken dat we er geen tijd meer voor hadden en daarnaast ging er niemand van onze contactpersonen binnen de Lonwabo school mee, dus hadden we niet zoveel zin meer. Stout he, om dan niet mee te gaan.

In de middag hebben we nog wat boodschappen gedaan en heb ik een flinke tijd met Hanny aan de telefoon gehangen. Lekker bijkletsen en met name een tijd praten over de vliegreis die Hanny hier naar toe maakt. Daarnaast hebben we, als echte vrouwen, flink gediscussier over het feit was ze aan kleren en overige spullen mee moet nemen. Het is zo raar om me voor te stellen dat jullie in de sneeuw zitten, terwijl ik hier in een zomerjurkje rondloop. Erg vreemd!!

Vanavond zijn we weer naar de film gegaan, erg he. Maar het is hier zo enorm goedkoop wat het erg leuk maakt om naar de film te gaan. We zijn naar Life as we know it geweest. Een echte aanrader!!

Vandaag vertrekt Maarten naar Zuid-Afrika. Om half 5, Nederlandse tijd, vliegt hij vanaf Schiphol naar Engeland, en vervolgens door naar Johannesburg en daarna naar Port Elizabeth. Morgen om 12 uur komt hij aan in Port Elizabeth.

Het is heel raar om me voor te stellen dat hij hiernaar toe komt. Het is zo onwerkelijk en daarnaast hoop ik dat hij dezelfde ervaring aan Zuid-Afrika heeft als ik. Het is een prachtig land! Inmiddels merk ik ook wel dat ik iedereen enorm mis en toch ook wel weer graag naar Nederland wil. Met name om iedereen te zien, de kou mag nog wel even wachten, maar ik vind het wel prima geweest nu. Maar we gaan eerst nog lekker reizen, voordat ik terug kom. Wel merk ik dat ik de dagen flink aan het aftellen ben.

Maarten en ik gaan een weekje reizen en we gaan naar Graaff-Reinet, Beaufort West, Oudtshoorn en Mosselbay. Ik ben erg benieuwd wat Maarten er allemaal van vindt.

Christmaslunch with the Cerebral Palsy Association

Het was weer hard werken op kantoor, met name om alle schoolverslagen af te krijgen. Alle files voor stage heb ik klaar en daarnaast, moet ik alleen de map met workshops nog in elkaar draaien, maar dat is een kwestie van alles uitprinten. Appeltje, eitje dus. Helaas waren de verslagen voor school iets pittiger, maar vandaag om 11 uur kon ik zeggen: Ik heb alles af!!

Om iets voor 12en vertrokken we met het hele kantoor om te gaan lunchen. Zelf was ik erg benieuwd hoe het er precies uit zou zien. We zaten in de Cubana, een Zuid-Amerikaans restaurant met uitzicht op de zee.

Allemaal kregen we een kaart voor ons om uit te zoeken wat we wilde eten, al had ik om eerlijk te zijn verwacht dat we een soort buffet zouden krijgen of 2 opties om uit te kiezen. Maar we mochten kiezen wat we wilden, dus dat was even lastig, aangezien je enorm veel keuze hebt. De lunch hier, in Afrika, is trouwens niet gewoon een broodje zoals wij gewend zijn. Maar een complete maaltijd met een stuk vlees, salade en friet of iets dergelijks. Daarnaast behoor je ook af te sluiten met een dessert, dus hebben Ingrid en ik ons maar aan de Afrikaanse manier aangepast en een complete maaltijd op. Hierna kon ik ook geen boe of bah meer zeggen. Ik zat echt propvol.

Tijdens de maaltijd heb ik met enkele collega's zitten kletsen, met name een aantal die ik nog niet zo heel goed ken. Zij werken allemaal part time binnen de organisatie en aangezien wij nogal vaak de hort op zijn zien we ze niet zo heel vaak.

Op een gegeven moment was ik ook in gesprek geraakt met de directeur, een enorm aardige man en hij vroeg wat we de komende weken gingen doen. Vervolgens ging het gesprek alleen nog maar over reizen :) Ik vertelde dat ik naar Graaff-Reinet, Oudtshoorn, Coffee bay en Hogsback zou gaan. Hij vertelde mij dat het prachtige plekken waren en met name Graaff-Reinet moet prachtig zijn. Er is daar in de buurt een soort park, genaamd The desolation, en we moesten daar perse naar toe. Gelukkig stond dat al op de planning, dus dat komt goed. Daarnaast moesten we er rekening mee houden dat het laatste stuk van de weg naar Coffee bay zeer slecht was, ofwel alleen maar Gravel road. Oeps, dacht ik, dan moeten we daar maar een hoop tijd voor uit trekken. Maar het was zekers te weten een bezoek waard. Ik ben erg benieuwd wat ik de komende tijd allemaal te zien krijg.

Na deze overheerlijke lunch, zijn Ingrid en ik naar huis gegaan om lekker uit te buiken en rustig aan te doen. In de avond hebben we weinig gegeten, want niet echt meer nodig was na deze overheerlijke lunch. Daarna zijn we naar de film Liefling gegaan. DIt is een Afrikaanse film met Engelse ondertitieling. Erg apart, maar het was een enorm gave film om te zien!! De film is te vergelijken met Mama Mia en Grease, echt super gaaf!

Sinterklaas in Zuid-Afrika

We verblijven dan wel in Zuid-Afrika maar dat wil nog niet zeggen dat we geen Sinterklaas kunnen vieren, al kennen ze het hier niet. Op stage hebben we geprobeerd om uit te leggen wat Sinterklaas is en ze snappen het wel, maar vergelijken het constant met Santa Claus, terwijl dat toch echt anders is. De enigste oplossing die wij vonden, was om pepernoten te bakken en ze zo te laten proeven dat Sinterklaas toch echt iets anders is. De pepernoten waren een daverend succes en ze vonden ze allemaal op je vingers bij op te eten. Bij het vragen welke kruiden erin zaten, merkte je weer even het verschil tussen beide landen, aangezien ze speculaaskruiden hier niet kennen. Gember bedoel je, neeh, speculaaskruiden. Wat…???

Op dit moment is het Sinterklaas, kerst en december gevoel nog ver te vinden, aangezien het hier warm is, iedereen in korte broeken loopt, er geen regen, sneeuw valt en extreem koud is. Maar toch besloten we om met het gehele huis Sinterklaas te vieren en om iedere 3 cadeautjes voor ongeveer 30 Rand te kopen. Op 5 december in de avond zouden we dan een spelletje doen en zo de cadeautjes verdelen en erom battlen.

Eerst nog even het verhaal van 5 december terwijl het nog licht was. In de ochtend waren we allemaal vrij op tijd opgestaan om nog even naar het marktje te gaan om souvenirs te kopen. Samen met Marjella, Ingrid en Lindy stond ik op de markt en werden we bijna weggeblazen zo hard waaide het. Zo af en toe moest je echt moeite doen om te blijven staan, welkom in P.E. ofwel de windy city.

Na nog enkele prachtige souvenirtjes gekocht te hebben, zijn we vertrokken naar the Blue Waters waar we een heerlijke brownie hebben gegeten. I know, het is zeer slecht voor ons, maar ook wel erg lekker. Na deze overheerlijke brownie zijn we nog even door de boardwalk gelopen en daarna snel huiswaarts gegaan.

In de middag hebben we mijn kamer klaar gemaakt voor de Sinterklaasparty. We zouden er in de nacht met z’n allen, 7 vrouwen, blijven slapen en dat betekende even berekenen hoe we 3 2- persoonsbedden en 1 eenpersoonsbed kwijt konden. Na flink wat meubels uit mijn kamer gesjouwd te hebben, pasten alle matrassen erin en waren we klaar voor het slaapfeestje.

Anouk en ik gingen chinees halen, aangezien niemand wilde koken en we zin hadden in een luie avond. Het duurde wel even voordat we een chinees hadden gevonden die open was, aangezien de eerste dicht was. Die was maar tot half 4 open op zondag, een beetje een vreemde tijd, maar goed de 2^e leek ook gesloten. Maar net toen we daar stonden te overleggen gingen de deuren open en mochten we naar binnen komen. Wat een geluk hadden wij. Dus na een menu besteld te hebben en een tijdje gekletst te hebben, was het eten er en konden we snel op huis aan om het lekker op te eten.

Na de chinees was de afwas heel snel gedaan en waren we al snel klaar voor de Sinterklaasavond. Met enkele had ik in de middag nog pepernoten gebakken en daarnaast hadden vele ouders ons nog voorzien van allerlei lekkernijen. Zo hadden we 2 zakken met schuimpjes, een zak met chocoladepepernoten (al was dat nu 1 grote pepernoot, aangezien de chocolade aan elkaar was gesmolten), taaitaai en amandelspijs. Een heerlijk avondje zou dat wel worden.

Alle cadeautjes lagen in het midden en te wachten tot dat we het spel gingen spelen. We zouden 3 rondes houden, 1tje waarin alle cadeautjes verdeeld zouden worden, eentje waarin alle cadeautjes uitgepakt zouden worden en eentje waarin we konden battlen om de cadeautjes. De eerste ronde duurde niet al te lang en al snel waren alle cadeautjes verdeeld en gingen Ingrid en Lindy wat te drinken voor iedereen halen.

Op eens werd er op het raam geklopt, het lijkt net echt Sinterklaas zoals vroeger. Lotte stond het dichtste bij het raam en sprong een meter de lucht in en trok het gordijn open. Daar schrok ze nog meer van want daar stond Ingrid verkleed als zwarte piet en Lindy verkleed als Sinterklaas. Vervolgens kwamen ze via de deur binnen en hadden een grote doos met cadeautjes bij en het grote boek van sinterklaas. Vervolgens moesten we een voor een bij sinterklaas komen en in eerste instantie moest ik de staf (een dweil) vasthouden. We kwamen ondertussen niet meer bij van het lachen. De dingen die ze zeiden waren fantastisch en niet veel later moest ik ook bij Sinterklaas komen en zwarte piet liep naar een van mijn foto’s en zei is dat niet Maarten. Dat was ook inderdaad zo en vervolgens hadden ze daar een heel verhaal over, dat hij zou komen en natuurlijk kreeg ik ook een cadeautje. Weet je wat het is …? Kun je het al raden?? Ik kreeg een condoom en Maarten, ik ben dus al voorbereid op volgende week. Ik mocht hem alleen wel maar 1x gebruiken, anders zou ik volgend jaar daarover voorlichting krijgen.

Nadat Sinterklaas en Zwarte piet weer vertrokken waren, konden we verder met de 2 en 3^e ronde van het spel. Het was erg grappig en zo gezellig J Uiteindelijk had iedereen 3 cadeautjes en ging ik naar huis (al was ik al thuis) met een badeend, oorbellen en een kookboekje over braaien. Het was zo gezellig geweest en nadat we snel opgeruimd hadden is iedereen in bed gekropen om nog een flinke tijd te kletsen en lol te maken.

Het Sinterklaasgevoel was toch wel gekomen, maar het was een fantastische, gezellig en amuserende avond. Helaas heeft niemand heel goed geslapen die nacht, met name omdat het enorm hard regende en uiteindelijk viel ik tegen een uur of 3 wel weer in slaap, maar de wekker ging wel weer om half 8 aangezien we gewoon naar stage moesten. Maar gelukkig hebben we een kantoordag, dus dat komt wel goed.

Baye dankie Sinterklaas voor de gezellige avond en de leuke cadeau’s!!