We zitten met een zucht ... daarboven in de lucht....

Vandaag was het eindelijk de dag om de Tafelberg te gaan beklimmen ... Ik had er enorm veel zin in. Na ons ontbijt gegeten te hebben aan de voet van de tafelberg reden we verder om onze auto te parkeren en ervoor te zorgen dat we konden gaan klimmen.

Eenmaal bij het beginpunt kregen we een kaartje mee met daarop de route (die hebben we achteraf niet gebruikt, omdat het aangegeven stond). Na een foto genomen te hebben van ons allen klaar voor de start zijn we aan de klim begonnen.

Ik merkte wel dat ik er wat meer moeite mee had dan ik had verwacht. Ik denk dat doe ik even, maar dat lukte dus absoluut niet. Vorig jaar in Ierland heb ik ook diverse bergen beklommen, maar dat ging een stuk makkelijker omdat ik toen iedere dag vele kilometers liep en dat heb ik nu natuurlijk al een tijd niet gedaan. De berg was ook erg stijl. Je liep wel constant in bochtjes omhoog, maar deze klommen flink. Maar goed ...

Onderweg hadden we prachtige uitzichten op Kaapstad, de andere bergen (12 apostelen) die achter de tafelberg liggen en de natuur die rondom de Tafelberg ligt. Het was een geweldige ervaring en ik heb er echt van genoten.

Na flink klimmen, af en toe rusten en vele andere mensen tegen gekomen te zijn waren we na 2.5 uur dan eindelijk op de top. Achteraf valt het best mee, maar op het moment zelf viel t wel tegen. Maar ik en de rest waren zo blij dat we boven waren. Dat moest natuurlijk vele malen op de foto.

Eenmaal op de top hadden we een fantastisch uitzicht. We hebben er een tijd alleen maar naar het uitzicht van alle kanten staan kijken. Erg gaaf. Natuurlijk moest iedereen op de foto met het uitzicht op de achtergrond. Daarna hebben we bij het restaurant flink wat drinken ingeslagen, want iedereen had enorme dorst en ondertussen van het uitizicht genietend hebben we onze boterham opgegeten.

We hadden geen van allen zin meer om naar beneden te lopen, dus toen hebben we heel lui de kabelbaan genomen. Eenmaal in de kabelbaan waren we zo weer beneden en we kwamen met z'n allen tot de conclusie dat het veel leuker is om de berg te beklimmen omdat je dan meer van de natuur en het uitzicht geniet dan in de kabelbaan, want je bent zo beneden/boven dat je niet eens kunt genieten van alles wat je ziet. Het ging veel te snel.

Eenmaal beneden zijn we naar de auto gelopen en zijn we aangereden in de richting van Stellenbosch. Daar zouden we overnachten, volgens onze planning. Eenmaal in Stellenbosch beland, het was maar een stukje rijden, zijn we naar de toeristen informatie gegaan om te informeren voor een goedkoop onderkomen. Ze vertelde daar dat er veel dingen al vol zaten omdat er een congres van de universiteit in de stad was. Oei, dachten wij als we nu nog maar plek kunnen krijgen. De hostels zaten al vol vertelde ze, maar ze had nog wel een B&B waar we terecht konden. Deze was zeer goedkoop (150 rand per nacht per persoon). We zijn hier naar toe gereden en de eigenaresse stond al op ons te wachten.

Toen we de auto binnen het hek hadden gezet zijn we naar binnen gegaan en heeft de eigenaresse het huis en onze 2 kamers laten zien. Die zagen er prima uit dus we besloten om te blijven. De volgende ochtend zou ze voor ons een lekker ontbijtje maken met een eitje erbij. Heerlijk dachten wij, een keertje geen chocoladepasta.

We vroegen aan de eigenaresse of ze nog goede plekken wist om wijn te proeven. Die wist ze en ze kwam vervolgens constant met informatie aanzetten. Dat was erg leuk en ze was zo behulpzaam. Uiteindelijk hadden we veel te veel informatie voor deze 2 dagen, maar we konden in ieder geval wijn proeven.

Na een heerlijke douche, waar we wel aan toe waren na het beklimmen van de Tafelberg zagen we pas hoe enorm verbrand we waren. Iedereen had een lekker rood kleurtje en met name alle neuzen waren mooi verkleurd. Hierna werd het tijd om een restaurantje op te zoeken en lekker te eten, want iedereen had zich flink uitgeleefd en honger.
Dus niet veel later zaten we aan ons eten, helaas was het wat koud en niet zo heel lekker. Maar het was te eten en we waren blij toen we allemaal 's avonds in bed lagen.

Met de Hop on Hop off bus door Kaapstad

Vandaag zijn we op tijd opgestaan omdat we wilde kijken wat voor weer het was. Als het namelijk mooi weer was dan zouden we de Tafelberg gaan beklimmen, als het minder weer was dan zouden we met de Hop on Hop off gaan rond rijden door Kaapstad. Het was vandaag, helaas, minder weer dus gingen we met de bus en zouden we morgen de Tafelberg gaan beklimmen.

Eerst gingen we eten halen bij de supermarkt, omdat we nog geen ontbijt hadden. We hadden iedere keer een flink pot chocoladepasta waar we vervolgens onze boterhammen mee smeerde. Dus na een stapel boterhammen naar binnen gewerkt te hebben zijn we naar de hop on hop off bus gegaan. De rit met de bus was flink lang en door heel Kaapstad. Het was leuk om eens een keertje niet zelf te rijden en om gewoon lekker te zitten en alles te bekijken. Helaas begon het wel even te regenen, maar dit was al snel over.

Wel vond ik, toen we de hele ronde hadden gereden dat Kaapstad een beetje tegen viel. In mijn hoofd had ik dat het een soort stad zou zijn net zoals Dublin, maar dat viel erg tegen. Kaapstad vond ik niet erg bijzonder. De natuur trekt me dan toch meer.

In de bus kreeg je oortjes en werd er constant allerlei verhalen verteld over alles wat je ziet. Dat is erg leuk om te horen, ze hadden de verhalen ook in het Nederlands. Regelmatig hoorde je dat de Nederlanders weer iets gedaan hadden. Zo is er een Nederlandse amabassade in Kaapstad en verder weet ik niet precies meer wat ze allemaal over Nederland te vertellen hadden. Het is best vreemd dat je regelmatig Nederland hoort terwijl je in een ander continent bent.

Ondertussen hoorde we dat er van alles gebeurt op Robin street (ons huisje in PE). Want 2 dames, die thuis waren gebleven, hadden ruzie gekregen en een van de dames had besloten om in een van de andere huizen van Khaya te gaan wonen. Zo kwam er een kamer vrij en een andere jongen komt hier nu tijdelijk wonen. Hij woonde eerst in een gastgezin maar had het daar niet naar zijn zin en daarom komt hij nu tijdelijk hier wonen. Als er plek is in een ander huis gaat hij daar wonen, want daar woont zijn vriendin ook. Dus als we straks thuis komen is ene van de dames weg en woont er een jongen voor in de plaats. Ik ben erg benieuwd, maar het zal wel anders zijn.

A lot of rain

Vanacht hebben we allemaal erg lekker geslapen en na een warme douche konden we vol goede moed beginnen aan een nieuwe dag. De eigenaressen hadden voor ons een lekker ontbijtje gemaakt. Daarnaast hadden ze een ontzettende lieve hond genaamd Lullu, wel groot, maar ontzettend lief. Hij vond iedereen aardig en wilde door iedereen aangehaald worden. We wilde de hond maar al te graag meenemen, helaas mocht dat niet van de eigenaren.

Waar we gister de pinguins zagen. bleken er nog meer te zijn, dus daar zijn we heen gereden. Het waren er inderdaad een stuk meer. Na vele foto's gemaakt te hebben zijn we weer verder gegaan. We zouden vandaag naar Cape Piont en Kaap de Goede Hoop gaan. Dus hup de auto in en een half uurtje later waren we bij Cape Point. We hebben de auto geparkeerd en moesten een stuk lopen ofwel klimmen voordat we bij de Cape Point waren. Het was een prachtig stuk om te lopen en we kwamen nog een Baboon (aap) tegen. Hij was flink aan het schreeuwen en we moesten op een gegeven moment langs hem heen, maar iedereen vond het erg eng. Uiteindelijk liepen we er toch langs maar toen liep de Baboon ook verder en wij stopte, behalve Marjella. Bleef de Baboon achter Marjella aanlopen en zij keek constant om en zei dit vind ik niet leuk, echt niet hoor. Wij moesten allemaal flink lachen. Gelukkig liep de Baboon verder door en konden wij ook rustig verder lopen.

Eenmaal boven op de berg hadden we een mooi uitzicht over de hele kaap en had je inderdaad het idee alsof je op het verste puntje van Zuid-Afrika stond.Erg mooi om te zien :)

Vervolgens waren we terug bij de auto en kwam de regen met bakken uit de hemel. We waren inmiddels onderweg naar Kaap de Goede Hoop en eenmaal daar aanbeland bleef het regen. Toen het even droog was zijn we naar buiten gegaan en hebben we allerlei foto's gemaakt, maar intussen was er een hele buslading Mariniers uit India aangekomen en zij bleven maar foto's maken, met name heel veel foto's van ons. Ongeveer elke marinier wilde met een van ons op de foto. Na een tijdje konden we eindelijk zelf foto's maken waar alleen wij op stonden. Maar ineens begon het weer te stortregen en konden we alsnog geen foto's maken waar we ieder alleen op stonden. Het bleef maar regenen, dus uiteindelijk besloten we om een voor een naar buiten te rennen en de andere zouden dan vanuit de auto foto's maken. Na een kwartiertje was iedereen op de foto geweest en was iedereen flink nat geworden.

De natuur waar we veel door rijden lijkt enorm veel op Ierland. Je ziet veel bergen, rosten en zee. Dit kun je op vele manieren zien, maar zelf vind ik het soms net Ierland. Wat vinden jullie? Kijk maar eens bij de foto's en dan hoor ik t wel...

Na dit avontuur was het tijd om verder te rijden en zijn we naar Kaapstad gereden. Helaas bleef het regen en konden we ook weinig meer van de omgeving zien. Eenmaal in Kaapstad zijn we op zoek gegaan naar een Hostel. Het lastige was dat er enorm veel zijn en we niet goed wisten welke we moesten kiezen. Uiteindelijk hebben we er eentje gekozen waarvan het verhaaltje wel interessant leek. Dus daar zijn we naar binnen gelopen, maar helaas hadden zij geen plaats. Wel had hij een kaart van Kaapstad voor ons en tekende hij allerlei hostels in en nummerde ze zodat we wisten welke het beste was, volgens hem. Dus nummer 1op de lijst gingen we af en ze hadden inderdaad plek voor ons.

Het hostel zag er goed uit, zelfs de douches, want die vallen vaak nogal eens tegen. Nadat we de auto uitgeladen hadden zijn we Kaapstad in de auto gaan verkennen, want we wilden er wel eens meer van zien. Zo kwamen we bij het voetbalstadion van Kaapstad uit. In eerste instantie zagen we het van boven en toen zag het er erg mooi uit, maar toen we er langs reden viel het mij toch wat tegen. Het is niet zo'n heel bijzonder stadion.

Vervolgens kwamen we ook de Tafelberg tegen en zijn we een stuk omhoog gereden. Tot zover we konden rijden en je had een prachtig uitzicht over de stad. Als je zo van bovenaf kijkt lijkt de stad helemaal niet zo groot, maar een groot deel van de stad lag achter een andere berg. Omdat het zo bewolkt was, inmiddels was het wel weer droog, lag er een flinke wolkendek om de Tafelberg, dus de top konden we niet zien. Je zag al wel dat het echt op een tafel leek, al moet ik eerlijk zeggen dat hij er op foto's beter uit ziet dan in het echt. Ik moest in het begin echt moeite doen om de tafel te ontdekken.

Toen werd het hoogste tijd om een restaurantje te zoeken om wat te eten, maar dat kosten wat moeite omdat we geen idee hadden waar er goede restaurantjes waren. Uiteindelijk dachten we een goede straat gevonden te hebben, dus moest ik de auto parkeren. Maar deze moest ik achteruit tussen 2 auto's zetten en het plaatstje was erg klein. Dus hebben ze me alle 4 geholpen om de auto in te parkeren. Dat was zeer lachwekkend, maar hij stond er na een tijdje wel in en volgens mij heb ik nog nooit zo strak langs de stoeprand een auto geparkeerd. Dus nu konden we op zoek naar een restaurantje, wat bleek was er weinig soeps in de straat. Er waren wel enkele restaurantjes maar die trokken ons niet dus toen maar weer naar de auto en op zoek naar een andere straat met restaurantjes.
Uiteindelijk zijn we uitgekomen bij Waterfront. Hier liggen vele boten en is er een groot winkelcentrum met aan een zijde alleen maar restuarantjes en daar zijn we in eentje neergeploft en daar hebben we vele uren gezeten. We hebben over van alles en nog wat gekletst. Het was enorm gezellig en daarna was het tijd om naar huis te gaan. Vervolgens reed ik naar het hostel en onderweg kwamen we weer langs het voetbalstadion en daar was een MAC bij en iedereen had nog zin in een ijsje. Dus hup we reden door de MAc drive. Zelf ben ik nog nooit door een Mac drive gereden, dus het was zeer hilarisch. Want de man aan de andere kant vroeg wat we wilde hebben, dus vroeg ik welke Macflurry's ze hadden en hij noemde ze op, waarna wij een keuze mochten maken. Maar iedereen riep door elkaar maar de lieve man snapte het nog allemaal wat we zeiden. Vervolgens vertelde hij dat we door mochten rijden en riep iedereen doeg, tot zo en de man moest enorm lachen. Nu ik het zo opschrijf klinkt het een stuk minder leuk dan het was. Voor ons was het zeer hilarisch en de man achter het computertje vond het ook erg leuk.

Na ons ijsje zijn we toch echt terug gereden naar het hostel en na een half uurtje lagen we in bed. Op naar de volgende dag.

Voor een nachtje in het klooster

Vanochtend hebben we omstebeurt gedoucht terwijl er iemand anders voor de deur stond stond. Er waren namelijk helemaal geen haakjes waar je je kleren aan kon ophangen in de douche en de douche kon niet op slot. Na een uurtje was iedereen gedoucht en besloten we om naar de supermarkt te gaan om ontbijt te halen. We hebben het ontbijt op de rosten aan de zee opgegeten terwijl we rustig wakker werden en ondertussen nog een dolfijn voorbij zagen zwemmen. Erg gaaf om dat te zien 's ochtends.

Na het ontbijt zijn we naar de grot en de vuurtoren gegaan. Langs de grot kon je de berg opklimmen en dat hebben we gedaan, waarvandaan je een prachtig uitzicht had over de zee en een deel van Mosselbay.

Vervolgens was het tijd om weer in de auto te stappen en verder te rijden naar Kaapstad. Vandaag was de bedoeling om direct door te rijden naar Simons Town, dit ligt onder Kaapstad. Want vanuit daar konden we makkelijk Kaap de Goede Hoop en Cape Point bezichtigen.

Onderweg zijn we gestopt in Hermanus, ofwel een stuk omgereden daarvoor, omdat je in Hermanus goed walvissen zou kunnen spotten. We hebben ook een tijd op de rosten naar de zee staan kijken en wel degelijk walvissen gezien alleen waren ze nogal verweg en kregen we ze alles behalve goed op de foto. We zagen wel regelmatig een walvis naar boven komen, maar omdat ze zo snel weer onder zijn ben je altijd te laat met foto's maken.

Vervolgens zijn we doorgereden naar Simons Town, waar we na 5,5 uur rijden eindelijk aan kwamen. Het is een klein plaatsje dat in de punt onder Kaapstad ligt. Het plaatsje ligt uitgerekt langs de zee. Eenmaal in het plaatsje aangekomen zijn we op zoek gegaan naar de Toerist Information en deze vonden we, maar helaas was hij gesloten. Blijkbaar zijn alle toerist Informations in het weekend gesloten, want vorig weekend in Port Alfred hadden we daar ook al last van.

Dus we hebben het Coast to Coast boekje erbij gepakt om een hostel te zoeken. Uiteindelijk waren er 2 in Simons Town en ze lagen beide op dezelfde weg. Dus zijn we de weg af gaan rijden en kwamen er al snel achter dat we er eentje al voorbij waren gereden, dus dan maar de andere zoeken. Achteraf was dit maar goed ook, want we kwamen in een B&B terecht dat er prachtig uit zag.

We wilde met de auto naar boven rijden, maar dat lukte in eerste instantie niet omdat de heuvel zo stijl was, dus zijn Marjella en ik uitgestapt om te gaan informeren of ze uberhaupt wel plek hadden, voordat we alle moeite voor niks gaan doen. De man die ons te woord stond was enorm aardig. Hij was al wat op leeftijd, maar vond het erg leuk dat we zijn plekje gevonden hadden. Wij vroegen of hij misschien plek had voor 5 dames om er een nachtje te blijven. Dat had hij en hij liet ons de kamer zien. Het enigste wat wij beide konden zeggen was oooo.....

De kamer die hij ons liet zien was enorm groot, want het hele gebouw was vroeger een klooster geweest en de kamer waar wij in zouden overnachten was de kapel geweest. Zo zag hij er ook nog echt uit, maar nu stonden er bedden in en was er een badkamertje en een keukentje gemaakt.

Marjella en ik dachten dit moet veel gaan kosten, dus wij vroegen heel voorzichtig naar de prijs. Maar deze viel ons alles mee, het kosten namelijk 750 rand voor de gehele kamer. Als je dit deelt door 5 blijft er voor ieder van ons niet veel geld over. Dus na kort overleg met de andere 3 dames hebben we gezegd dat we de kamer graag wilde hebben. Toen we de kamer aan de rest lieten zien werden zij ook even stil en vonden het prachtig.

Na snel de auto uitgepakt te hebben, een bed gekozen te hebben hebben we ons opgefrist en even gerust. Want het was vandaag een lange zit en we waren blij dat we op onze bestemming waren aangekomen.

Na even gekletst te hebben kwamen we meer te weten over de eigenaren. Ze wonen namelijk sinds vele jaren in Zuid-Afrika maar komen oorspronkelijk uit Engeland. Ze zijn hier komen wonen omdat het weer er altijd lekker is en de mevrouw van bloemen houd, waarvan de tuin ook overvol stond. Ze vonden het prachtig dat ze weer Nederlandse meiden over de vloer hadden, want een tijd geleden hadden ze deze ook gehad en ze waren zo aardig geweest.

's Avonds zijn we in een restaurantje gaan eten en voordat we daar aankwamen zagen we onderweg in de bosjes een pinguin staan. Meteen werden alle fotocamera's gepakt en tig foto's van het beestje gemaakt.
Eenmaal aangekomen in het restaurant werden we goed geholpen en er werkten alleen maar mannen. De eigenaresse van het klooster had ook verteld dat we daar lekker konden eten en voor degene die nog geen vriendje hadden dat we daar genoeg keuze hadden. Dus we waren erg benieuwd. Mannen genoeg inderdaad.

Een van de obers, wilde met ons op de foto. Maar hij had niet verteld waarom en wij waren aan het discussieren waarom hij met ons op de foto wilde. Later hebben we het gevraagd en wat bleek. Wij, Nederlanders, waren 2e geworden met de Wereldkampionschappen voetbal en daarom wilde hij met ons op de foto. Erg grappig om dat te horen. Terwijl wij er helemaal niks voor gedaan hebben.
Het duurde wel even voordat de foto gemaakt was omdat de ober constant fotocamers/telefoons had die het niet deden. Dus na 5 verschillende fototoestellen/telefoons gehad te hebben werd de foto eindelijk gemaakt. Natuurlijk wilde degene die de foto maakte er ook eentje maken met ons fototoestel, zodat wij ook een aandenken hebben aan de aparte ober die een foto van ons wilde omdat we 2e waren geworden.

Na het heerlijke eten, een soort spareribs, waar we onbeperkt van mochten eten zijn we naar huis gegaan en hebben in ons klooster nog een tijdje op de bank gelegen. Waarna we daarna zijn gaan slapen. Op naar een nieuwe dag.

We hebben de auto volgeladen, vol met 5 jonge meiden...

Vandaag was het eindelijk zover we zouden naar Kaapstad vertrekken. De afgelopen week hadden we een compleet programma gemaakt en gekeken waar we allemaal heen wilde. We hadden besloten om geen hostels te boeken en te kijken waar we wanneer wilde slapen.

Om 9 uur zaten we in de auto, maar eerst hadden we flink moeten passen en meten om alle koffers in de auto te krijgen. We zouden namelijk met z'n 5e gaan en we namen Ingrid en mijn auto mee en de kofferbak in deze auto is niet zo heel groot. Maar het paste er allemaal in, wat zeer opvallend was.

Vandaag zouden we van P.E. naar Mosselbay rijden en dat hebben we ook gedaan. Onderweg hebben we enkele keren gestopt o.a. bij een bezinestation waar Ingrid nog een noodstop maakte. Alle afslagen, borden en andere dingen staan altijd pas na het kruispunt of na de afslag aangegeven. Dus je moet altijd zeer op tijd en snel remmen om ervoor te zorgen dat je genoeg vaart hebt geminderd om op tijd de afslag te kunnen nemen. Dus Ingrid trapte de rem flink in om op tijd de afslag te kunnen nemen. Deze afslag leidde naar een benzinepomp waar we even zijn gewisseld van chauffeur en even de benen hebben kunnen strekken. Bij deze benzinepomp was er ook een klein boerderijtje met allerlei dieren, die natuurlijk even bezichtigd moesten worden. In een van de hokken hupsten allemaal konijnen rond, waarvan ik er een aantal maar al te graag mee naar huis wilde nemen. Helaas hadden we geen plek meer in de auto dus heb ik ze maar laten rondhupsen in de wei.

Halverwege de route lag Knysna, wordt uitgesproken als Nysna en daar hebben we geluncht. Heerlijk aan de haven op een stoeprandje hebben we onze boterham opgegeten. Tijdens het eten kwamen we een Nederlands stel tegen. Zij waren een rondreis door Zuid-Afrika aan het doen en hadden al allerlei dingen gedaan waarvan wij er o.a. ook een aantal beslist nog moesten doen. Het was er grappig want de man bleef maar vertellen en dingen uitleggen, terwijl de vrouw verder wilde en het duidelijk zat was om te kletsen met ons. Op een gegeven moment zijn ze toch maar doorgelopen, nadat de vrouw al een aantal keren duidelijk had aangegeven dat ze verder wilde. Volgens hun zat heel Zuid-Afrika vol met Nederlanders. Wij zijn er de hele reis niet veel tegen gekomen, maar misschien wel op de meeste toeristische plaatsen.
Bij de haven stond er ook een flinke paal met daaraan allerlei bordjes die de weg wezen naar plaatsen en daarbij stond het aantal kilometers. Zo stond Amsterdam er ook bij.

Verder hebben we nog een rondje gelopen in Knysna maar het stelde niet zo heel veel voor. Het is met name de zee en de haven die leuk en aantrekkelijk zijn, maar de rest van het plaatsje is zeer rustig met alleen maar huizen.

Onderweg, in de auto, hebben we vele mooie stukken natuur gezien. We zijn via de Garden route naar Mosselbay gereden en dit is een zeer mooie route. Er zijn veel soorten natuur met daartussen rotsen/bergen, waar ik enorm van houd. Ook zie je regelmatig de zee achter de bergen naar voren komen.

Eenmaal, na 4,5 uur, aangekomen te zijn in Mosselbay zijn we als eerste naar de Toerist Information gegaan om uit te zoeken welke hostels er waren en wat voor activiteiten er te doen waren in Mosselbay. Helaas waren die er niet zo veel. Mensen komen met name voor de zee en het strand naar Mosselbay, wel vertelde ze dat de grot en de vuurtoren het bezichtigen waard was.
Voor hostels had ze 2 mogelijkheden namelijk een zeer populair hostel wat er prima uit zag volgens haar en ze had een omgebouwde trein waar je kon overnachten. Wij besloten om beide hostels te gaan bezichtigen en als eerste reden we naar de omgebouwde trein. Deze zag er prima uit en nadat de receptionisten ons de kamer had laten zien, besloten we dat we hier graag een nacht wilde blijven. Het zag er erg grappig uit en het is een keer iets heel anders om in een trein te overnachten dan in een gewoon hostel.

Nadat we alle spullen hadden neergezet gingen we kijken wat we wilden doen. Helaas was er niet zo heel veel te doen, maar we wilde nog steeds graag een keertje paard rijden, aangezien dat in Port Alfred niet gelukt was. Op diverse plekken rondom Mosselbay kon je paard rijden. Dus we hadden er enkele gebeld en bij eentje konden we over een uur terecht. We zouden hierbij door een game park gaan rijden, wat mij erg gaaf leek.

Dus hup we sprongen allemaal de auto in en volgens de receptionisten, die ons de weg had uitgelegd, zouden we er met 20 minuten moeten zijn. Eitje dachten wij, maar zo makkelijk was het toch niet, want 20 minuten later waren we er nog niet. We hadden dachten we braaf de routebeschrijving gevolgd en het bordje dat we 2 keer tegen kwamen. Maar vervolgens kwamen we bij een afslag waar helemaal geen bordjes meer stonden. Dus dan maar een weg kiezen. Deze weg was een gravelweg en bleef maar voort duren. Inmiddels waren we al een half uur onderweg. Uiteindelijk na veel gezoek en navraag gedaan bij andere mensen kwamen we bij een poort dat toegang leiden tot een prive gebied. Daar moesten we zijn, dus we zijn de poort doorgereden en even later hield de weg op. We stonden voor een klein riviertje met allerlei stenen erin. Wat nu dachten we...

Toch maar even bellen naar het park om te informeren of we wel op de goede weg zitten. Dat zaten we en volgens de man die we aan de lijn hadden konden we er gewoon door heen rijden. Wij nog een keer gevraagd want we hadden nu eenmaal maar een gewone auto bij ons en geen 4x4. Geen probleem zei hij, rij maar gewoon door.

Ik zat achter het stuur en onder veel gepiep en gekreun van de auto zijn we door het riviertje gekomen, maar het was geen pretje. Wel was het zeer spannend en ook wel kicken. Na nog 20 minuten rijden kwamen we eindelijk bij de receptie van het park aan. Ondertussen zagen we nog enkele olifanten lopen waar mensen op reden, wat erg gaaf was om te zien en wat ik nog zeker een keertje wil doen.

Na 1/1,5 uur waren we eindelijk aangekomen bij de plek waar we moesten zijn de mensen daar zaten nog rustig op ons te wachten. We voelde ons wel een beetje vervelend, want eigenlijk zouden we om 4 uur beginnen met rijden, maar inmiddels was het al bijna 5 uur en deze mensen waren eigenlijk om 5 uur afgewerkt. Maar ze namen nog de tijd voor ons en we reden met veel plezier.

Ieder kreeg een eigen paard, een cap en beenbeschermers (zo zagen ze er in ieder geval uit). Vervolgens werden we ieder op een paard gezet en moesten we op de westerse manier rijden. Dat betekend dat je met een hand de teugels vast houdt en met de andere hand het zadel. En daar gingen we ....

We hebbel een flink uur door het park gereden en dat was erg gaaf. Het is zo mooi om op een paard te zitten en dan door de natuur te rijden. Het is een hele belevenis. Op een gegeven moment gingen we ook in galop en dat was erg gaaf. Je paard gaat dan zo hard en het geeft een super gevoel. Helaas was het uurtje snel voorbij en moesten we met de paarden alweer terug naar de stal. Maar dit ritje vraagt wel om meer paard rijden.

Na de man die ons begeleid heeft uitvoerig bedankt te hebben zijn we naar binnen gegaan om te betalen. Ook hebben we geinformeerd of er geen kortere weg naar huis was, want om er nu weer zo lang over te doen en aangezien het over een half uurtje donker zou zijn. Leek ons een kortere weg beter te zijn en die was er inderdaad. Dus we hebben deze weg genomen en 20 minuten later waren we thuis.

We hadden inmiddels enorm veel honger en besloten om het dorp in te rijden en om een restaurantje te vinden. Na 10 minuten rond gereden te hebben vonden we een restaurantje en daar hebben we lekker gegeten.

Vervolgens zijn we weer terug gegaan naar het hostel ofwel de trein. Waar we nog een tijdje van het uitzicht, op de zee, hebben genoten. Die middag hadden we in de zee ook nog zeehonden gezien. Deze kwam heel dicht langs de kust voorbij, erg gaaf om te zien.

De laatste paar dagen

Afgelopen weekend ben ik nog iets vergeten te vertellen, namelijk toen wij onderweg naar huis waren werd ik aangehouden door de politie. Ze stonden op de snelweg te controleren en wij moesten stoppen. Dus dat deden we braaf. Vervolgens moest ik, omdat ik reed, mijn rijbewijs laten zien. Hij nam mijn Nederlandse rijbewijs (ik heb ook een internationaal rijbewijs) mee naar de voorkant van de auto. Daar zitten 2 stickers op en hij moest blijkbaar iets controleren, vervolgens kreeg ik mijn rijbewijs terug en mocht ik verder rijden.

Waarop ze precies controleerde weet ik niet, maar ik had gelukkig niks fout gedaan :) Dirk die in de andere auto zat was niet zo snel, terwijl ik al door moest rijden. Zei de agent dat ik maar iets verder door moest rijden en aan de kant van de snelweg op Dirk moest wachten. Dat maakt hier allemaal niks uit.

Zo nu de afgelopen dagen, maandag & dinsdag & woensdag. Ze zijn allemaal rustig verlopen. Maandag ben ik naar de Merryvale school geweest en ben weer de hele dag in de weer geweest met de kinderen daar. Samen met de lerares heb ik afgesproken dat we volgende keer (over 2 weken) een kookactiviteit gaan doen, daarnaast ga ik zelf bekijken wat ik de kinderen individueel nog kan leren. Want iets meer uitdaging mogen de kinderen wel krijgen. Mijn idee is om het alfabet en de cijfers 1 tot en met 20 uit te werken op grotere stukken papier/karton en deze moeten ze dan op noemen in de goede volgorde leggen en diverse andere dingen meedoen.

's Avonds heb ik een tijd met Hanny en Kees aan de telefoon gehangen en dat luchte lekker op. Ik zat een beetje met mezelf in de knoop ten aanzien van de werkwijze en tempo in Zuid-Afrika. Inmiddels is het een stuk beter en kan ik weer volop aan de slag.

Dinsdag zijn we op de Lonwabo school aan de slag gegaan. Voor deze school hebben we de sponsoractie gehouden en ze hebben daar nog heel veel spullen nodig. Alleen de klassen met jongeren kinderen ziet er leuk en gezellig uit. Zij hebben ook wat spullen, maar alleen maar wat boeken, die enorm versleten zij, enkele puzzels, wat speelgoed en dat is het wel zo ongeveer. De hogere klassen hebben zo goed als niks. Er is ook geen aankleding van het lokaal of niks. Nu is ons idee om een soort bibliotheek op te zetten voor de hele school, want om voor elke klas spullen aan te schaffen is wat duur. Maar in deze bibliotheek kunnen de leraren dingen komen halen om te gebruiken en vervolgens weer terug te brengen.

We willen de bibliotheek vullen met allerlei boeken, zowel lees als leerboeken. Daarnaast puzzels en spelletjes voor alle leeftijden. Ook wilen we een cd-speler aanschaffen met vele cd's want die hebben ze hier niet en de kinderen vinden het erg leuk om liedjes te zingen. Wij waren namelijk in de klas bezig en begonnen een liedje te zingen en de kinderen deden vol overtuiging mee, zelfs Nederlandse liedjes. Vervolgens hebben ze voor ons enkele engels liedjes gezongen. Dat is zo leuk en lief om te zien :)

Het geld zal zeker goed besteed worden!!

's Avonds heb ik met Maarten een tijd aan de telefoon gehangen om lekker even bij te kletsen en heb op de hoogte te stellen van alles. Toen we aan het afwas waren kwamen we er achter dat we geen stroom meer hadden, dit was rond 9 uur 's avonds. Dus hup de auto nog maar in en naar the petrol station anders hebben we geen verlichting meer en morgen geen warm water. Het is zo raar dat je hier aan moet denken om dit regelmatig te controleren anders heb je geen licht, warm water en stroom voor overige dingen meer.

Vandaag ofwel woensdag ben ik de hele dag op kantoor geweest. Ik ben hard bezig geweest aan de workshops en heb er inmiddels 2 af. Eentje gaat over How do I look (omdat veel kinderen erg onzeker zijn) en de andere is een kook workshop. Waarin ik veel Nederlandse recepten heb vertaald en uitgewerkt. Eentje daarvan gaan we maandag over 2 weken maken op de Merryvale school.

Vrijdag vertrek ik naar Kaapstad samen met Ingrid, Marjella, Lindy en Anouk. We rijden in 3 dagen tijd, om de garden route goed te kunnen bekijken, naar Kaapstad, zijn daar dan enkele dagen en rijden in enkele dagen weer terug. Want de weg terug moet ook erg mooi zijn. We hopen zaterdag of zondag weer terug te zijn. Maandag moeten we dan weer allemaal aan de slag.

Vanavond ga ik nog wat voorbereiden voor stage en mijn spullen pakken. Gisteren hebben we nog 3 wassen gedraaid, want dat was hard nodig. Nu ga ik naar huis om booschappen te doen, hard te lopen (wat we sinds maandagmiddag doen)en lekker te eten.

Van de regen in de drup

Zaterdagochtend zijn we naar Port Alfred gereden, wat op zich al een hele onderneming was, want onderweg werd er flink aan de weg gewerkt. Zo was er op een stuk maar één rijbaan open en moesten we een kwartier wachten voordat we verder mogen. De rest van de weg verliep okeej en rustig. We hebben prachtige uitzichten gehad, met name veel natuur en prachtige bergen die in elkaar overlopen.

Eenmaal aangekomen in Port Alfred waren we al snel bij het hostel, omdat deze in de eerste straat lag als je Port Alfred binnen rijdt. Het hostel zelf zag er wat apart uit. Het was een gewoon huis waar een familie leeft en daarnaast hadden ze enkele kamers waar er stapelbedden in stonden. Het hele huis stonk er naar hond, wat niet echt lekker rook en het was een grote bende. (Mijn kamer vroeger was er nog niks bij)

We wilden graag in Port Alfred paard rijden, maar eerst moesten we onze magen van eten voorzien, want na deze lange rit van 2 uur hadden we wel trek in wat te eten. Aan de overkant van de weg was er een soort eettentje en bakkerij en daar zijn we binnen gestapt om een geroosterde sandwich ofwel een tosti te eten.

Hierna zijn we vertrokken naar de toerist information om informatie te halen over het paard rijden, maar wat blijkt deze was gesloten. Wat een beetje vreemd is op zaterdag. We hadden gelukkig wel een kaart gekregen waarop enkele telefoonnummers stonden om paard te rijden, dus hebben we deze afgebeld. Alleen nergens konden ze ons verder helpen omdat het regende en in de regen rijden ze niet. Alleen morgen zou misschien kunnen, maar dan was de kans op regen ook erg groot.

Dus wat nu, dan maar weer terug naar het hostel. Inmiddels waren we wel even bij de zee geweest. Wat erg mooi was. De zee blijft erg gaaf :) en ik vind het heerlijk om er heen te gaan en even lekker uit te waaien.
Verder was er niks in Port Alfred te doen. De vrouw van een van de paard rij organisaties moest enorm lachen om onze vraag wat we verder in Port Alfred konden doen. Het enigste wat we konden doen was naar de bioscoop maar dat kunnen we in P.E. ook.

Eenmaal terug in het hostel hebben we na lang beraad maar besloten om terug te rijden naar P.E. want we konden helemaal niks doen in Port Alfred. Dus ruim 2 uur later waren we weer terug in P.E. en was het tijd om de braai aan te zetten. Want in Port Alfred hadden we vlees gehaald, want we wilden daar gaan braaien maar nu deden we dat in P.E. Uiteindelijk was dat ook wel een goed idee want het begon enorm te regen en te onweren en in ons huis hebben we een afdak boven de braai maar dat hadden we in Port Alfred niet.

We hebben een erg leuke avond gehad. Met vooral veel flessen wijn die er door heen gegaan zijn en 2 huisgenoten die het zwembad uit wilde testen. Was wel een beetje koud, maar het was een leuke ervaring, met name om te lachen.

Later op de avond zijn we nog naar de cocktailbar gegaan om een lekkere smoothie te drinken en tegen half 1 lagen we heerlijk op bed en de volgende ochtend hebben we heerlijk uitgeslapen. Tegen half 11 was ik wakker en heb nog lekker tot half 12 in bed een boekje gelezen. Als dat geen luie zondag is.

Verder hebben we weinig gedaan, natuurlijk wel boodschappen om vanavond nog wat eten te hebben en een lekker stuk chocolade. Nu zitten we met z'n allen op de bank boos te zijn op het internet, want dat schiet er steeds uit. Maar het geeft flink wat lachbuien en lollige momenten.

Back in Township Merryvale

Vanochtend heb ik heerlijk uitgeslapen, wat ook wel een keertje nodig was want ik was nogal moe van de hele week. Om 1 uur zouden we vertrekken naar Merryvale om de kinderen weer bezig te houden. Dat was dit keer een hele ervaring.

Er waren in het begin weinig kinderen, dus zijn we met de groep die er was gaan basketballen. Dat konden ze stukken beter dan wij. Op veel gebieden zijn wij, blanken, toch minder goed dan de gekleurde mensen. Maar het was erg leuk om te doen. Vervolgens hebben we ook liedjes gezongen zoals jan huigen in de ton & manenschijn. Hierna kwam het spelletje zakdoekje leggen aan de beurt en dat vonden de kinderen erg leuk.

Op een gegeven moment was een van de kinderen gevallen. Wat er precies gebeurt was weet ik niet maar hij had een bloedneus en ook bloed in zijn mond. Dus ik til hem op, om hem te troosten en te kijken hoe erg het is. Het schoolterrein ken ik nog niet heel goed, dus loop ik naar de directeur om een doekje/tissue te vragen om de neus van het kindje af te doen. Reageert de directeur heel raar door nee, nee te zeggen en een flinke afstand tussen ons te houden. Je mag het kindje niet aanraken als ze bloed hebben en ga er maar snel mee naar de health centre. Geen idee waar dat was, dus dat zeg ik tegen hem en een aantal kinderen kunnen mij wel de weg wijzen.Na een aantal hoeken omgelopen te zijn, kwamen we inderdaad bij een gebouw waar mensen voor zaten. Uiteindelijk na een tijdje gewacht te hebben kwam er iemand de poort open maken en een mevrouw kwam naar buiten die het kindje overnam. Hierna stond ik echt te kijken van wat gaat ze nu met het kindje doen.

Achteraf dacht ik terug en vond ik de reactie van de directeur zo raar en ik stond even met mijn mond vol tanden. Je zegt dit toch niet zomaar. Wat bleek achteraf, waar ik natuurlijk niet aangedacht had, dat de meeste kinderen hier aids hebben, dus als ze bloed hebben je ze niet zonder handschoenen aan mag raken. Dit wist ik natuurlijk maar daar had ik helemaal niet aangedacht. Op zo'n moment handel je en wil je het kindje troosten.

Het blijft raar als ik er achteraf aan denk. Maar goed, hierna zijn we met alle kinderen verder gaan spelen en ze blijven vaak aan je hangen en willen je hand vasthouden. Je merkt dat ze het leuk vinden dat we komen :)

Tegen 4 uur zijn we weer naar huis gegaan en hebben we verdere een rustige middag en avond gehad, want iedereen was nogal moe.