Spullen vergeten

Ennn ... We zijn weer terug op de Lonwabo school. Inmiddels loop ik er rond alsof ik er al jaren rond loop en durf ik iedereen aan te spreken en dingen te vragen. Vanochtend waren Ingrid en ik er vol van overtuigd dat we alle spullen bij ons hadden om te gaan schilderen met Grade 1. Eenmaal aangekomen op de Lonwabo school waren ze snel vandaag, want we hadden nog niet gevraagd of ze de ruimte open wilde maken of hij was al open. Niet veel later hadden we de spullen uit de auto gehaald en kwamen we tot de conclusie dat we de kwasten en de bakjes waren vergeten en zonder kwasten is het erg moeilijk om te schilderen. Dus we liepen weer naar binnen om te vertellen dat we niet gingen schilderen en maar weer terug gingen naar kantoor, want zonder kwasten kwamen we niet verder. Corrie moest hard om ons lachen en wenste ons nog een fijne dag.

Klaarblijkelijk waren we vanochtend nog niet erg wakker....

Op kantoor hebben we aan school gewerkt en wat dingen afgerond. Daarnaast zijn we begonnen met het knippen van de lijsten die we rondom de schilderingen van de kinderen willen plakken. Zo lijken de schilderingen tenminsten op echte schilderijen. De bedoeling is dat deze schilderingen in de klassen komen te hangen, zodat de lokalen wat opgevrolijkt worden :)

In de avond hebben we weinig meer gedaan. Wat gehangen op de bank, gelaptopt en tv gekeken. Slaap lekker!

Back at the office

Vanochtend was het weer vroeg dag en ik kon niet zo heel goed uit mijn bed komen. Maar tegen kwart voor 9 stond ik toch klaar om naar stage te vertrekken. Wel heb ik nog even staan kletsen met Martijn, Heidi, Ingrid en Lindy.

Eenmaal op kantoor werd ik ineens actief en heb ik diverse dingen afgemaakt met name voor school. Op dit moment ben ik even hard voor school bezig en over 2 weken ga ik verder voor stage om dingen af te ronden. Dit omdat we dan enkele gesprekken meer hebben gevoerd en ik dan alles meteen netjes in orde kan maken. Nu moet ik anders steeds een stukje doen.

Na deze langzame kantoordag zijn we weer in de auto gesprongen en hebben thuis lekker gegeten. Weer een keertje pasta, dat was erg lang geleden maar ik vind pasta heerlijk :)

Daarna besloten we om nog naar de coktailbar te gaan en heb ik een overheerlijke smoothie gehad :) Daar kan ik enorm van genieten. Heerlijk. Dat maakt een hele dag goed en is een prachtige afsluiting. Dus hierna zijn we lekker naar huis gegaan en ben ik in bed gekropen.

Weekendje at Chintsa

Een weekendje naar het prachtige, zoals ons verteld is, Chintsa dat ligt aan de zee en het strand en waar je allerlei activiteiten kunt doen. Om half 9 moesten we bij het kantoor van Khaya/Martijn zijn waar we eerst wat hebben gedronken voordat we vertrokken. We gingen met 21 mensen, dus dat paste prima in 5 auto's. Het was ruim 4 uur rijden en we zouden onderweg enkele keren stoppen om te plassen, iets te eten te halen en voor de rokers om aan hun behoefte te komen. Onderweg hebben we vele mooie uitzichten gehad en natuurlijk liepen er weer wat apen over de weg. DIt keer waren ze zeer dichtbij dus konden we ze goed zien.

Inderdaad na ruim 4 uur rijden waren we er. We zagen de bordjes met Chintsa al en na nog een kwartier over een gravel road gereden te hebben met veel gehobbel en gebonk waren we bij het backpackers. Dit keer was het een ander backpackers dan ik gewend ben, want het was geen groot huis, maar allemaal kleintjes die verscholen lagen tussen de bomen.

Wij hadden 2 huisjes, waar in de ene 12 mensen konden en in de andere 8. Als je nu goed hebt opgelet dan weet je, net zoals ik, dat er slaapplaatsen waren voor 20 mensen terwijl we met 21 mensen waren. Maar dat was zo opgelost want Joe, een medewerker van Khaya, ging in een tent slapen die verderop stonden.

Ingrid en ik kozen voor het huisje waar je met 8 mensen kon slapen. Dit was het rustigere huisje en dat vond ik wel prima. We sliepen op een zaal met 2 stapelbedden en niet veel later besloten Talhitha en Jeroen om bij ons op de kamer te slapen. Een gezellig groepje.

Het hele weekend mochten we zelf beslissen wat we wilde doen en op zaterdag konden we verschillende activiteiten doen zoals olifanten rijden, paard rijden, mountanin biken en surfen. Na wat overleg gepleegd te hebben, besloten Ingrid en ik om te gaan mountain biken. Het leek me erg gaaf om meer van de omgeving te zien en om weer een keer te fietsen was ook wel eens lekker. Dus bij de receptie hebben we onze namen doorgegeven en nog even 2 andere mensen opgetrommeld, want we moesten met een groep van minimaal 4 mensen zijn. Jeroen en Martijn wilde ook wel graag mee, dus gelukkig ging de tocht door. De volgende dag zouden wen om half 12 vertrekken.

Na onze activiteiten voor morgen vast gelegd te hebben besloten we onze bikini aan te doen en naar het strand te vertrekken. De wandeling naar het strand was nog een hele ondernemening. Want de afgelopen jaren kon je gewoon het terrein van het hostel aflopen en stond je op het strand, maar dat was nu wat veranderd. We moesten nu eerst een meer oversteken voordat we er waren. Dus onze broekspijpen werden omhoog gestroopt en langs de rand van het meer, waar het gelukkig niet zo diep was, en door de duinen lopend kwamen we uiteindelijk aan bij het strand.

Het strand zag er fantastisch uit ... Een mooi wit strand met verder op de zee die flinke golven vertoonde en aan de linkerkant was de rest van het dorpje Chintsa en als je nog verder keek waren bergen die tegen een blauwe zee afstaken. Prachtig om te zien.

Hier wilde ik graag mijn handdoekje neerleggen en genieten van het mooie uitzicht. Dus zo gezegd, zo gedaan en 10 minuten later lagen we heerlijk op het strand. Met mijn boekje opengeslagen wilde ik enkel pagina's gaan lezen, maar het waaide nogal flink dus mijn bladzijdes waaiden constant om en daarnaast kreeg ik alleen maar zand in mijn gezicht. Dus dan maar lekker met mijn hoofd op mijn handdoek liggen en zo genieten van de warme zon.

Tegen een uur of 5 werd het te koud op het strand en vertrokken we terug naar het hostel. Daar zou om 5 uur het volleybal beginnen en dat leek ons wel iets. Dus niet veel later stonden we op het veld ofwel het strand, aangezien het beach volleybal was en waren we de ballen over het net aan het slaan. Er waren wat bijzondere spelregels, maar prima om te doen en we stonden met een stuk of 12 man aan iedere zijde, dus dat ging prima.

Helaas heb ik niet lang gespeeld aangezien ik last kreeg van mijn linkervoet, aan de achterkant. Toen ik ernaar keek zag ik ook dat hij vrij dik was. Normaal heb je aan zijkant van je voet, maar dan wat verder naar achter een bobbel (bot) zitten, maar die was bij mij niet meer te zien doordat mijn enkel opgezwollen was. Dat wordt het niet meer vandaag dus dan maar lekker in het gras zitten en toe kijken.

Later op de avond na een lekker douche genomen te hebben zijn we naar de bar gegaan waar er gebraaid voor ons werd. We kregen een aantal lekkere stukken vlees, brood en daarnaast veel salade.

Na de maaltijd moest er gedanst worden op de muziek van een djeme. Aangezien Martijn jarig was en de meneer die djembe speelde dat opgevangen had moest Martijn in het midden komen dansen en laten zien wat moeder natuur hem had meegegven. Om eerlijk te zijn viel dat best tegen, niet dat ik zo goed kan dansen, maar toch...

Natuurlijk vonden wij dit geweldig en moedigde hem aan om meer te dansen. Hierna waren er nog 2 jongens van onze groep aan de beurt en hun ging het toch een stuk beter af. Na deze prachtige dansen, zijn wij ook even gaan dansen en daarna was het tijd om naar bed te gaan. Slaap lekker!!

De volgende ochtend wilde we wat uitslapen, maar dat lukte niet heel goed. Zelf had ik niet heel goed geslapen omdat ik nogal last had van de vele, waarschijnlijk muggen, bulten die ik heb opgelopen de afgelopen weken. En daarnaast was het erg licht in de kamer, veel lichter dan ik gewend ben in Robinroad. Dus om 8 uur stonden we langs ons bed om te gaan ontbijten.

Na een prima ontbijtje zijn Ingrid en ik naar het zwembad gegaan om daar lekker in de zon te liggen. Eigenlijk widle ik graag een duik in het zwembad nemen, maar daarvoor was het toch iets te koud. Dus was liggen lezen in het zonnetje prima om te doen.

Tegen half 12 stonden we klaar om te vertrekken naar de receptie met onze groep die inmiddels verdubbelt was. Gezellig :) Eenmaal bij de receptie hebben we een half uur zitten wachten en toen was er nog niemand die met ons ging fietsen. Dus na navraag gedaan te hebben bleek de man pas om 1 uur beschikbaar te zijn. HIerop besloten we om terug te gaan naar ons huis om eerst te lunchen en om daarna terug te komen.

Eenmaal terug om 1 uur was de man ook klaar en mochten we in de bus springen, want hij zou ons eerst afzetten op een bepaalde plek vanwaar we terug naar huis zouden fietsen. De weg erheen ging flink omhoog en dat was mooi want dat betekende dat wij flink omlaag mochten fietsen en niet zoveel hoefde te klimmen.

Eenmaal aangekomen bij de eindbestemming kregen we allemaal een fiets toegewezen, een helm en handschoenen zodat we beschermt zouden zijn. Inmiddels stond de zon al hoog aan de hemel en was het een prima temperatuurtje om te fietsen.

In eerste instantie zouden we naar een Xhosa dorpje rijden om daar Mama Tofu te ontmoeten en zij zou ons informatie geven over het Xhosa leven. Na een kwartiertje fietsen waren we in het dorpje en ontmoeten Mama Tofu. Ze was prachtig aangekleed en vertelde veel over het Xhosa leven. Zo hebben ze een hut waar ze ceremonies houden als het stamhoofd een dier heeft gedood. In de hut hing er een speer die alleen de stamhoofd mag gebruiken en aanraken. Daarnaast was er een ruime gemaakt van taken en zonder dak, waar alleen de mannen in mochten komen, waarom was me niet helemaal duidelijk. Daarnaast was het een plek waar 2 families bij elkaar kwamen als hun kinderen gingen trouwen.

Vervolgens mochten we nog in 2 hutjes kijken en deze zagen er redelijk okeej uit. NIet heel armoedig.

Toen moesten we plaats nemen op het gras en zouden de kinderen voor ons dansen en zingen. Dat deden ze en het was erg mooi. Het leek veel op de voorstelling die we toen gehad hebben bij de townshiptour, maar het blijft altijd leuk om te zien. Ook lagen er allemaal sieraden en wilde ze maar al te graag dat we iets zouden kopen. Maar niemand had echt interesse en naar mijn idee voelde het een beetje opgelegd om iets te kopen.

Na deze mooie en interessante uitleg en optreden zijn we weer op de fiets gestapt en aan de definitieve tocht begonnen. De gehele weg ging over een gravel road en dat is prima fietsen met je mountain bike.De weg was erg mooi en liep met name door de natuur, maar we kwamen ook door enkele dorpjes waar kinderen met ons meerende en mensen ons groeten. Je voelt je in alle dorpjes erg gastvrij.

Na ruim 3 uur gefietst te hebben waren we weer terug bij het hostel. Helemaal nat van het zweet en vies van het stof. Maar de tocht was erg gaaf geweest :) Nu vond ik het wel tijd voor een duik in het zwembad, dus na mijn bikini aangetrokken te hebben ben ik het zwembad ingedoken en dat was heerlijk. Na enkele baantjes getrokken te hebben, was het wel weer genoeg geweest en het was ene beetje saai omdat ik alleen in het zwembad lag. Vervolgens heb ik even in de zon gezeten om wat op te drogen en daarna heb ik een lekkere douche gepakt.

's Avonds zouden we in het dorp gaan eten, bij de pizzaria. Maar hiervoor moesten we wel dezelfde weg afleggen als normaal naar het strand, wat betekende dat we door het water moesten. Na lang overleg gepleegd te hebben en gediscussierd te hebben wist ik wat ik aanwilde en besloot ik om een rokje aan te doen met een legging, zodat ik deze omhoog kon stropen. Ik zag wel een beetje op tegen de tocht, maar hij was erg leuk :) Iedereen liep met zijn broek of rok omhoog houdend en zijn schoenen in de hand door het water. Het water was trouwens nog erg warm.

Daarna liepen we over het strand en aangezien de zon al onder was, hadden we een prachtige rode lucht. Fantastisch om zo over het strand te lopen. Daarna was het nog een stukje klimmen en toen waren we bij het restaurant. Na enkele heerlijke stukken pizza gegeten te hebben moesten we de weg weer terug lopen en dit keer was het helemaal donker. Wat een avontuur, maar ook deze keer kwam iedereen heel huids terug aan de overkant en tot onze verbasing was er niemand in het water gevallen.

Na nog even gezeten te hebben en wat gedronken te hebben vond ik het tijd om naar bed te gaan. Want ik was best moe van de hele dag en de fietstocht.

De volgende ochtend was ik weer vroeg wakker maar heb ik nog een tijd met Talitha en Ingrid in bed liggen kletsen. Daarna zijn we opgestaan en zijn we met z'n allen met een boek op de bank gekropen. We konden namelijk pas om half 10 ontbijten. Het ontbijt was overigens erg lekker, er was prima brood en enorm veel fruit. Heerlijk.

Tegen half 12 zouden we aanrijden en de resterende tijd heb ik nog lekker in mijn boekje gelezen. Heerlijk relaxt in het zonnetje en met uitzicht op de zee. Wat een luxe leven hebben we toch af en toe.

Na een tocht van weer 4 uur terug waren we uiteindelijk tegen een uur of 5 thuis en hebben we onze nieuwe huisgenoot ontmoet, genaamd Heidi. Ze komt uit Duitsland, maar studeert op het moment in Nederland. Ze spreekt goed Nederlands, maar wel met een flink Duits accent waar ik even aan moet wennen.

Na een heerlijke douche en schonen kleren aangetrokken te hebben, zijn we uit eten gegaan. Niemand had zin om te koken, dus was uit eten gaan een prima oplossing. Daarna ben ik vroeg mijn bed ingekropen want ik was aardig moe van het weekend en er stond weer een nieuwe stageweek op ons te wachten.

Baye dankie voor het baye leuke weekend!!

Een druk dagje

Vandaag was het, helaas, de laatste keer dat ik de dramaworkshop gaf aan deze lieve groep jongens. Ik vind het erg jammer, want de jongens hadden zo veel geleerd en waren zo goed bezig. Ze waren nu echt bezig met acteren en op zulke momenten vind ik het dan erg jammer om te stoppen, maar helaas er zat niks anders op.

Dus ik begon de workshop ook met de mededeling dat het de laatste keer was en dat vonden vele van hun ook erg jammer. Voor vandaag had ik 4 verschillende activiteiten maar we zijn er maar aan 2 toegekomen, omdat de jongens vandaag erg druk en enkele van hen ook wat vervelend waren. Ze wilde niet goed luisteren en dit keer heb ik moeten dreigen met ze terug naar de klas sturen, wat voorheen nog nooit was gebeurd.

Maar goed, het was een goede dag voor de workshop, maar zelf hield ik er niet echt een tevreden gevoel aan over. Het was te rommelig geweest en ik had teveel moeten waarschuwen. Maar de groep jongens die elke week goed meededen, vonden het erg leuk en hadden hun best gedaan.

Aan het einde van de workshop heb ik ze een evaluatie in laten vullen, maar dit ging met horten en stoten want veel van de kinderen kunnen zowel niet lezen en schrijven en dan zijn ze al 12 jaar oud. Dat is toch vreemd, want hun verstandelijk vermogen is prima, aangezien ze ook 2 talen spreken. Zo raar .... Ik vraag me af wat de jongens hier op school leren ....

Bij alle kinderen heb ik meegeholpen met het invullen van de evaluatie, maar eigenlijk waren ze allemaal erg tevreden en hebben ze het erg leuk gevonden. Vele kwamen mij nog apart bedanken en enkele vonden het zeer jammer dat de workshop voorbij was.

Op kantoor heb ik later Lauren ook nog de evaluatie in laten vullen en zij was zeer positief. Ze had wel enkele aandachtspuntjes maar dat had meer te maken met de groep jongens en mijn verdeling van hun. Maar ik ben over het algemeen dik tevreden en vond de workshop fantastisch om te geven :)

De rest van de middag hebben we op kantoor gezeten en dat was prima. Maar de hele middag achter de computer vind ik wel saai. Maar goed, ik kan op deze manier wel regelmatig aan school werken.

In de avond heb ik het grootste gedeelte op mijn kamer doorgebracht omdat ik mijn spullen moest pakken en heel nodig mijn kamer op moest ruimen. Morgen gaan Ingrid en ik samen met vele andere van Khaya een weekendje weg, namelijk naar Chintsa. Dus we moesten daar onze tassen voor pakken en zorgen dat we klaar waren. Dus na alles gedaan te hebben ben ik een beetje op tijd naar bed gegaan, aangezien we de volgende dag vroeg op moesten.

Slaap lekker!!

Voor niks naar Lonwabo

Vandaag was het weer tijd om naar de Lonwabo school te gaan, dus om half 9 stonden we paraat in het kantoor. Tijd om weer verder te gaan met intakes en gesprekken voeren. Maar we kregen van Corrie te horen dat we niks konden doen, want de examens waren begonnen .... Zucht, daar begint het weer dacht ik. Enkele weken van weinig te doen te hebben. Maar goed, we zijn er inmiddels wel aan gewend dat onze planningen dagelijks omgegooit worden. We worden daar zo enorm flexibel van maar ik merk ook dat het me steeds minder kan schelen, wat natuurlijk ook niet zo goed is. Dit heeft ook te maken met het feit dat we nog maar een week of 5 stage hebben en we dan klaar zijn, dus we toch niet heel veel meer kunnen doen.

Corrie vond het erg vervelend voor ons, maar ach dat kan gebeuren zeiden we. Daarop zei ze dat we lekker maar een dagje vrij moesten nemen, aangezien we dat wel verdiend hadden. Zij zou dan wel tegen Lauren vertellen dat we er de hele dag geweest waren. Geen probleem. Ingrid en ik keken elkaar aan en vonden de reactie een beetje vreemd. Je zegt toch niet zomaar dat je een dag vrij mag nemen...

Vervolgens zijn we door Corrie op de Lonwabo school uitgenodigd voor 2 kerstfeesten. Eentje is voor alle staff en op een avond, waarbij we gaan eten. De andere is voor alle kinderen en dan gaan we eten, er komt een clown en er staan springkussens. Erg gaaf lijkt het me beide.

In plaats van vrij te nemen zijn we inkopen gaan doen van het sponorgeld. Inmiddels hebben we zo goed als alles compleet en ongeveer 100 items kunnen kopen, waaronder 2 cd-spelers, een stapel cd's met verhalen en liedjes, vele boeken, puzzels en spelletjes. De bibliotheek zal flink vol komen te staan.

Tegen een uur of 2 waren we thuis van al het shoppen en was het tijd om lekker even in de zon te liggen. Het was enorm warm en ik vond het een goed idee om het zwembad in te wijden. Dus snel mijn binkini aangetrokken en niet veel later lag ik in het zwembad. In het begin was het even fris, maar daarna was het overheerlijk. Hopelijk is het nog vele dag zo'n mooi weer zodat we lekker in de zon kunnen liggen en kunnen zwemmen.

Om 4 uur moesten we naar supervisie vertrekken, dus hup de auto in en 20 minuten later stonden we voor het huis van Ellen. De supervisie les was prima, alleen kregen we te horen dat Ellen terug gaat naar Nederland voor enkele weken omdat haar zus ernstig ziek is. Helaas krijgen wij dan voor de laatste 3 supervisielessen iemand anders. Eerlijk gezegd vind ik het erg jammer en dat heb ik ook tegen Ellen gezegd. Zelf kon ik het erg goed vinden met Ellen en ze heeft me heel goed geholpen. Maar je kunt er niks aan doen en daarnaast vind ik absoluut dat ze terug moet naar Nederland om bij haar zus te zijn. Het lijkt me zo wie zo al verschrikkelijk dat je zo ver van elkaar vandaan woont en als ze dan ook nog erg ziek is, moet je gewoon terug om bij haar te zijn.

Maar we zien haar nog voordat we terug gaan naar Nederland. Ze mag namelijk maar tot het einde van het jaar in Nederland blijven. Dus in de laatste 2 weken zullen we nog een keer afspreken en daarnaast kunnen we haar altijd mailen.

Biografie van clienten

Het was weer tijd om naar de Lonwabo school te gaan, dus om half 9 stonden we paraat bij het hek van de Lonwabo school en niet veel later in Corrie's office. We zouden beginnen met het maken van een biografie van de kinderen en ik begon met een van de kindjes die redelijk goed engels spreekt. Het lastig bij haar is dat ze soms bijna niet te verstaan is doordat ze een spraakstoornis heeft. In het Nederlands kun je er dan vaak wel iets van maken, maar in het Engels vind ik dat toch een stuk moeilijker. Na bijna een uur praten merkte ik dat de moeheid toesloeg en heb ik het gesprek afgerond. Het meisje wilde graag nog doorgaan, maar ik vond het wel genoeg geweest voor vandaag. Volgende week is er een nieuwe dag.

Daarna was het tijd om met een klas te gaan schilderen. We zijn sinds vorige week aan het schilderen met elke klas en om deze schilderingen maak ik een lijst en deze komen in de klas te hangen. We wilde graag wat versiering maken, zodat de klassen er wat leuker uit komen te zien.

Na deze creatieve en luisterende ochtend zijn we weer terug gegaan naar kantoor. We hebben een tijdje met Lauren zitten praten en daarna nog wat werk achter de computer gedaan.

In de avond hebben we lekker op de bank gehangen en gekletst.

Een dagje met volwassen werken

De kantoordagen op maandag gaan toch altijd langzaam voorbij, maar deze week was het anders. We zouden vandaag naar een verzorgingshuis gaan om samen met de clienten (geen idee wat voor clienten er zaten) een creatief uurtje te houden. Ingrid en ik hadden besloten om te gaan tekenen met de clienten. Dit kan bijna iedereen en we wilde graag eerste weten wat voor clienten we tegen over ons zouden krijgen.

Eenmaal aangekomen bij het verzorgingshuis kregen we meteen te horen dat vele clienten helemaal niet kunnen tekenen omdat ze hun handen niet kunnen gebruiken. De manager vertelde dit, maar dit vond ik een beetje raar omdat hij vorige week alles prima vond en het leuk vond dat we dit met de clienten wilde doen. De informatie die we krijgen is soms wat tegenstrijdig, vreemd en niet compleet.

Maar goed, na een kwartier waren alle clienten er en ben ik begonnen met me voor te stellen en te vertellen wat we vandaag zouden gaan doen. De clienten reageerde enthousiast en we hebben alle spullen uitgedeeld. De meeste gingen flink aan de slag en sommige moesten we even overhalen voordat ze begonnen. Ze wisten vaak niet wat ze moesten tekenen of vertelde dat ze het niet konden, maar de meeste werden overgehaald doordat ik zei dat ik ook absoluut niet kon tekenen.

Een van de clienten had moeite om te tekenen omdat beide handen verkrampt waren, terwijl ze het wel graag wilde. Nu had ik daar als oplossing voor dat zij vertelde met welke kleur ik wat moest tekenen en ze op deze manier toch een tekening kon maken. Ze vertelde dat ze het erg leuk had gevonden en zo reageerde de meeste andere bewoners ook.

Naderhand vroeg Lauren of we vaker terug wilde komen. Ingrid zag dat niet zo zitten omdat het haar doelgroep niet is. Ik vind de doelgroep wel erg leuk, maar ik zou zo niet weten wat ik met deze enorme groep zou moeten doen. Het waren in totaal een stuk of 30 clienten met allerlei verschillende beperkingen. Dus erg lastig om daar telkens een activiteit voor te bedenken die iedereen kan doen. Daarnaats hebben we nog maar enkele weken, dus hebben we besloten om het hierbij te laten. Als we meer tijd gehad hadden dan zouden we er zeker meer werk van gemaakt hebben, maar op dit moment is het wat lastig.

Later op kantoor heb ik nog flink aan school zitten werken en overige dingen gedaan. Een fijn dagje in totaal.

Quad biken

Vanochtend was ik al vroeg wakker en heb ik lekker in het zonnetje gelegen. Ik wordt toch zo ontzettend bruin... Straks ben ik ook een negerin.

Vandaag zouden we gaan Quad biken. Niemand had het ooit gedaan, maar we zullen wel zien. Om half 1 zaten we in de auto, aangezien het ruim een uur rijden zou zijn en we wilde niet te laat zijn. Nou te laat waren we zeker niet, maar juist driekwartier te vroeg. Dus mochten we van de eigenaar nog aan het zwembad liggen. Lekker met onze voeten erin en ondertussen genieten van de zon en de spelende kinderen. Waren we hier om te werken ... In het weekend zijn we hier om te genieten.

Om 2 uur mochten we komen en werden we helemaal aangekleed. We kregen eerst een doek om ons hoofd, daarna een helm op en daarover een stofbril en om het helemaal compleet te maken kregen we ook nog handschoenen aan. Het zag er erg stoer uit.

Vervolgens kregen we uitleg over de Quads en hoe we ze moesten besturen. Het zag er allemaal makkelijk uit, dus ik ben benieuwd. Na de uitleg mochten we erop klimmen en werd de Quad gestart. In eerste instantie moesten we een beetje gas geven en daarna remmen. Hierna mochten we echt aanrijden en moesten we op het gras even bochtjes oefenen. Dat was nog een stuk moeilijker dan ik had gedacht. Pf, best zwaar en ik had heel snel het idee dat ik om zou vallen. In het begin vond ik het best eng.

Toen werd het tijd om aan te rijden en toen we bij de eerste grote plek kwamen zagen we meteen bokken staan. Erg mooi om ze te zien. Vervolgens hebben we ruim een uur gereden door bossen en open terrein. Erg gaaf was het en hoe meer we reden hoe harder ik durfde. Op een gegeven moment stoof ik over de wegen heen en weg was mijn angst om te vallen. Een geweldige ervaring was het.

Het is vooral zo mooi omdat je door de natuur rijdt en overal waar je om je heen kijkt zie je bergen met daarop bomen en groen. Zo ontzettend mooi om te zien.

Op een geven moment sloegen we ergens af en recht voor ons stond er een bordje met daarop niet hierdoor rijden want de buurman schiet graag. Okeej, dat is fijn om te lezen, gelukkig sloegen we daar af en hoefde we er niet door.

Het was een geweldige tijd en het uur vloog om. Onze instructeur vond dat we het goed deden en vertelde ons dat hij het fijn vond om een keer een groepje zoals wij te hebben. Omdat wij alleen maar willen rijden en geen wedstrijdjes of iets dergelijks willen doen. We waren hier puur voor het plezier en de ervaring van het rijden. Dat is leuk om te horen :)

Na deze ervaring waren we allemaal nogal zwart van het zand. Echt grappig om te zien. Iedereen had een helm en bril op gehad en alleen je neus was zichtbaar geweest dus je op je neus had je een zand plek en ook je broek had ineens een andere kleur.

Onderweg kwamen we een zeer kleine supermarkt tegen waar we een lekker ijsje hebben gehad. Want daar hadden we wel zin in. Het was ook nog steeds lekker warm.

Een uurtje later waren we weer thuis en zijn Marjella en ik nog gaan hardlopen. Zo, dat hebben we ook weer gedaan. Ik houd het nog steeds vol om het gehele rondje in een keer te lopen :) Vervolgens hebben we lekker gedoucht en zijn we op de bank geploft en daar niet zo snel meer vanaf gekomen.

Het was een gave dag :)