Addo Elephant National Park

Vandaag is het alweer de 5de dag dat ik in Zuid-Afrika ben. Gister hadden Ingrid en ik besloten om naar het Addo Elephant National Park te gaan. De 2 dames, Talitha en Lindy, die gister aangekomen waren, wilde daar ook graag mee naar toe. Dus zo gezegd zo gedaan.

Vanochtend tegen 10 uur zijn we vertrokken naar het park. We zijn met onze auto gegaan, omdat Talitha nog niet in Zuid-Afrika durft te rijden (heeft pas 3 maanden haar rijbewijs) en Lindy had nog niet zoveel gereden, dus reden Ingrid en ik.

Helaas hadden we nog geen goede kaart en achteraf hadden we die wel nodig gehad. Want we wisten ongeveer wel de weg en hoopte dat het op een gegeven moment aangegeven zou staan. Natuurlijk moesten we eerst verkeerd rijden voordat we op de goede weg kwamen. We wisten dat we over de N2 moesten rijden en waren daar ook op gekomen, maar we waren de N2 de verkeerde kant op gereden. We reden richting Cape Town. Op een gegeven moment zijn we bij een bezinestation gaan vragen welke kant we op moesten en toen bleek dat we weer terug in de richting van PE moesten rijden.

Eenmaal in PE konden we het nog steeds niet vinden en zag ik een winkelcentrum. Daar ben ik in een apotheek/drogist de weg gaan vragen. Deze mensen waren heel aardig en een man die daar werkt heeft op de computer een uitdraai via google gemaakt zodat we een kaartje hadden en daarbij heeft hij de routebeschrijving opgeschreven. Hierna hadden we het zo gevonden en waren we op weg naar het Park.

Op een gegeven moment reden we op een weg waar verder helemaal niemand reed. De natuur en de omgeving was zo prachtig dat ik midden op de weg stopte zodat we foto's konden maken. Dat was enorm raar, want in Nederland zou je dat nooit kunnen. Behalve midden in de nacht.

Uiteindelijk waren we aangekomen in het park. Daar moesten we weer een formulier invullen en ondertekenen en even later waren we in het park. Als eerste kwamen we een schildpad tegen. Deze zat heel rustig langs de weg en liep af en toe een stukje verder.

Een stukje verder stonden er everzwijnen en die kwamen we vervolgens de volgende km's tegen. Enorm veel liepen deze er rond. Maar het mooie was dat er ook kleintjes bij waren. Op het einde van de tocht kwamen we ze ook tegen bij een waterplaats, waar ze rustig stonden te drinken. Dat was erg mooi om te zien.

Hierna kwamen we diverse reeen en herten tegen. Een aantal hadden grote geweien op. Maar op een gegeven moment wilde we graag wat grotere dieren zien en dat gebeurde want daar waren de olifanten. In eerste instantie waren ze heel ver weg, maar Ingrid duwde het gaspedaal even in en toen waren we er zo. Ze waren gigantisch en prachtig om te zien. Net voor de auto liepen er een paar over de weg en vervolgens kwamen er nog meer aan. Op een gegeven moment zaten we in de raamopeningen foto's te maken. Enorm gaaf, al lazen we later dat het verboden was om uit je raam te hangen en er een boete van 800 rand per persoon op stond. Maar goed .. dat hebben ze gelukkig niet gezien.

Later reden we verder en een stukje verder op kwamen we weer een olifant tegen. We bleven even stil staan en vervolgens kwamen er nog veel meer. Het was een hele groep van ongeveer 5 -10 olifanten inclusief kleintjes. Dat was enorm mooi om te zien, alleen waren we op een pad met allerlei struiken erom heen. Dus we konden geen kant op, dan maar aan de kant stil gaan staan. Want volgens ons was er ook een mannetjes olifant bij en deze stond alleen maar naar ons te kijken. We hebben enorm veel foto's gemaakt, maar het was heel eng. Want ze kwamen vervolgens onze richting op lopen en liepen op 10 cm langs onze auto. Ze waren zo enorm groot maar het was een prachtig gezicht om te zien. Alle olifanten kwamen een voor een langs gelopen inclusief de kleintjes.

Toen ze allemaal voorbij gelopen waren konden we verder rijden. Iedereen zat vol adrenaline en vond het zo gaaf wat we gezien hadden. Hierna zagen we nog wat andere dieren zoals een struisvogel, verschillende vogels en een soort ratjes.

Tegen half 6 moesten we helaas het park uit en zijn we naar huis gereden. Na ruim een uur waren we weer thuis. Het was een geweldige maar vermoeidende dag. Met name al het rond kijken.

Morgenochtend gaan Ingrid en ik kennis maken op onze stage en hopelijk ook wat dingen afspreken. 's avonds heeft Khaya een etentje geregeld en gaan we daarna op stap.

Seeview Lion Park

De eerste foto van de sponoractie is gemaakt. Namelijk Vera met een leeuw opgegeven door Hanny!!

Vanochtend zijn we eerst boodschappen gaan doen, omdat de 2 dames die gister aan zijn gekomen geen tijd hadden gehad om ontbijt in huis te halen en daarbij hadden ze geen auto. Dus hup eerst de auto in en daarna even boodschappen doen. We hebben meteen eten voor 's avonds gehaald. Hierna hebben we heerlijk ontbeten en we hadden besloten om vandaag naar seeview te gaan omdat daar een leeuwen park zou zijn.

Zo gezegd zo gedaan, dus hup de auto in en een half uurtje later waren we er. Het was een mooie tocht om erheen te rijden. We reden veel langs de kust en zagen regelmatig de zee achter de duinen op duiken.Toen we richting Seeview reden hebben we gemerkt hoe heuvelachtig het hier kan zijn. Sommige wegen gingen enorm stijl omhoog en daar had ons oude autotje het soms wel moeilijk mee. Het rijden gaat inmiddels erg goed, zelfs met het schakelen heb ik

Eenmaal aangekomen bij Seeview Lion Park moesten we bij de poort betalen en kregen we een kaartje en een ticket mee. Op het ticket stonden de regels waar we ons aan moesten houden, wat onder andere betekende dat we niet de auto uit mochten en we geen rotzooi uit de auto mochten gooien. Eenmaal aangereden moesten we eerst een flink stuk omhoog over een smalle zandweg met vele kiezels. Na een tijdje gereden te hebben zagen we als eerste een soort bokken. We wisten geen van beide wat voor dieren het waren. Als je ze wil zien moet je even bij de foto's kijken en als je weet wat voor dieren het zijn horen we het graag, want wij hebben geen idee. Natuurlijk stoppen we regelmatig om mooie foto's te maken, maar ook om te kijken wat ze allemaal doen. Het opvallende is dat ze helemaal niet reageren op je of op de auto. Ze kijken af en toe verstrooid op maar gaan daarna weer verder met slapen of eten.

Tuurlijk kwamen we ook zebra's en giraffe tegen. Op een gegeven moment waren we stil gaan staan om foto's te maken van een giraffe. Deze giraffe stond aan de kant, maar had besloten om over te steken. Dus moest de tegemoetkomende auto op de rem en liep de giraffe rustig naar de overkant en begon daar lekker van de bomen te eten.

Even later kwamen we bij de leeuwen en tijgers afdeling. Daar moesten we een eigen risicoverklaring ondertekenen. Hierna werden er 2 hekken na elkaar open gedaan, zodat wij er tussen stonden. Even later kwamen we bij de leeuwen aan en konden we een rondje rijden. Toen we halverwege waren zagen we de 3 leeuwen liggen. Prachtig om die dieren te zien liggen. Helaas lag er eentje midden op de weg en de andere in de berm, zodat we er niet langs konden. Wat nu dachten we ....
Toeteren of door rijden doe je niet, dus dan maar keren en terug rijden. Gelukkig waren er geen andere auto's achter ons en konden we makkelijk terug naar de poort rijden. Echt raar om zo tussen de dieren te rijden.

Hierna kwamen we bij een restaurant aan. Hier hebben we in het winkeltje even rondgekeken en heb ik een heel mooi autotje gekocht. Enorm gaaf. Toen zagen we verderop in een grote kist 2 kleine leeuwtjes zitten. We mochten hier een foto van maken en wat bleek zij waren pas 15 dagen oud. Ze zijn erg lief om te zien.
Eenmaal buiten aangeland (aan de achterkant van het restaurant) had je een mooi uitzicht over een groot stuk van het natuurgebied waar we over gereden hadden. Maar er zaten daar ook kleine leeuwtjes. Ze waren groter als de leeuwtjes binnen, maar toch pas 4 maanden oud. Het mooie was dat we deze leeuwtjes mochten aaien. We moesten mee naar binnen en uitkijken voor het hek dat onder stroom stond. Maar toen stonden we oog in oog met 4 leeuwtjes. Ze waren zo enorm lief .. Kijk maar bij de foto's en oordeel zelf.
Een tijd hebben we deze leeuwtjes zitten aaien en natuurlijk enorm veel foto's gemaakt. Prachtig om te zien. Met name als ze elkaar zitten te plagen en aan het spelen zijn. Helaas mocht ik er geen mee naar huis nemen.

Even later zijn we door gereden en waren we al snel weer bij het einde van het park. Maar voordat we er helemaal uit waren kwamen we nog een giraffe tegen die verscholen stond in de struiken en rustig stond te eten. Dus wij even stoppen om foto's te maken, maar dan komt hij ineens uit de struiken en gaat rustig aan de kant van de weg staan. Even later liep hij voor onze auto langs en ging aan de andere kant van de weg rustig (half voor onze auto) van de boom staan te eten. Dan kun je pas zien hoe groot deze dieren zijn... enorm. Hierna liep hij toch verder, maar wat een mooi gezicht.

Een half uurtje later waren we weer terug in het huis en hebben we even gezeten. Daarna toch maar even besloten om nog naar het Nelson Mandela Stadion te gaan. Dit was een hele rit, want we konden de weg niet precies vinden. Maar na een tijdje hadden we het dan toch gevonden. Het scheelt dat het gebouw erg hoog is en je het boven andere gebouwen uit ziet komen. Eenmaal aangekomen, hebben we een foto gemaakt van het stadion en natuurlijk er ook eentje met ons 2e ervoor. Dit was een foto van de sponoractie die Ingrid moest hebben. Het is een maffe foto geworden.

Eenmaal om het stadion heen gereden te zijn en diverse foto's gemaakt te hebben wilde we weer terug naar huis. Helaas reden we de verkeerde kant uit, al kwamen we daar pas later achter, aangezien we op een weg waren waar we geen een plaats van kende. Na een tijdje gereden te hebben over een grote weg wisten we wel zeker dat we niet goed zaten. Het vervelende was dat we een kant op konden, alleen rechtdoor rijden of terugrijden, wat ook niet echt een optie was. Dus dan maar een keer linksaf slaan, alleen kwamen we er later achter dat dit de verkeerde linksaf was. Want niet veel later reden we een township in ... oeps verkeerde afslag. Onderweg even overleg gepleegd, maar we rijden toch maar door, want als je omgaat keren ziet het er helemaal uit alsof je verkeerd bent en een toerist bent. Dus hebben we beide de deur op slot gedaan en zijn we zo snel mogelijk door het township gereden. Inmiddels was het ook al donker geworden, dus werd het wel degelijk tijd dat we de weg terug vonden. Toch is het erg raar om door zo'n township te rijden. Alles wat je op tv ziet, zie je hier in het echt. Dat is zo weard ....

Even later kwamen we dan toch op de goede weg richting huis en uiteindelijk na driekwartier waren we thuis. Wat een beleving ....

Morgen gaan we naar het Addo Elephent Park.

De kust van PE verkennen

Zo, inmiddels zijn we aangeland op de 3e dag in Zuid-Afrika. Vanochtend zijn we op tijd opgestaan omdat om 9 uur de auto opgehaald zou worden. Deze moest even gerepareerd worden omdat het linkerslot niet meer open ging en we geen hoedenplank hadden. Gelukkig kregen we tijdelijk een andere auto, dus konden we toch op pad.

Na wat dingetjes geregeld te hebben en even de financiele zaken op een rij gezet te hebben. Gingen we naar Home Affairs (soort gemeentehuis). Eenmaal daar aangekomen bleek hij nog steeds dicht te zijn. Veel mensen zijn hier aan het staken, met name mensen van overheidsinstanties. Het is lastig dat we niet bij Home Affairs terecht kunnen, want we hebben nog steeds niet het goede visum om stage te mogen lopen. Maar op dit moment kunnen we er niks aan doen. We hebben nu een toeristenvisum en daarmee mogen we 3 maanden in Zuid-Afrika blijven, dus voorlopig is het nog geen probleem.

Hierna zijn we naar de boulevard en de zee gereden. Even verderop hebben we de auto neergezet en zijn we een stuk langs de zee over het strand gaan lopen. Wat is de zee hier ruig. Constant hoor je de zee tegen de rotsen aan slaan en er zijn enorme golven. Zo zie je hier en daar ook enkele surfers die een gokje wagen om de golven te trotseren.

Na een flink stuk gewandeld te hebben en ondertussen enkele diertjes en aparte planten gezien te hebben. Besluiten we om terug te lopen over de boulevard om meteen een stukje van de stad te zien. Eenmaal terug bij de auto hebben we honger gekregen en besluiten een supermarkt op te zoeken. Even verderop aan dezelfde weg is er een winkelcentrum. In plaats van naar de supermarkt te gaan besluiten we de friettent in te duiken en om een heerlijk frietje te eten. Ondertussen kletsen we met de man achter de balie. Hij heeft eerder Nederlandse mensen ontmoet en kon redelijk met ze praten omdat het lijkt op het Afrikaans. Dat bevestigen en niet veel later is de friet klaar en vallen we aan. Want van wandelen wordt je hongerig.

Na een half uurtje besluiten we om verder te gaan. Dus hup de auto weer in en we rijden verder langs de kust in de richting van het noorden ofwel omhoog. Je ziet diverse mooie plaatjes en halverwege is er een open plek en besluiten we om even te stoppen. Zo kunnen we wat mooie plaatjes schieten en ondertussen wordt ik gebeld door Jurgen (man van wie we de auto hebben gehuurd) dat de auto klaar is en of hij deze langs kan komen brengen. Dat wordt op dit moment lastig vertel ik omdat we niet thuis zijn. Na even overlegt te hebben besluiten we om naar huis te rijden en komt Jurgen een half uurtje later thuis. Dan hebben we tenminste onze eigen auto weer. Het laatste stuk van deze weg, richting de Schoenmakerskop, rijden we af en het blijven prachtige stukken zee en strand. Eenmaal thuis aangekomen staat Jurgen 10 minuten later bij ons op de stoep met de auto. Die weer helemaal gefikst is.

Even later komt Marjella thuis en besluiten we om met z'n 3e Jessie mee te nemen naar de zee zodat ze lekker even uit kan waaien. Zo rijden we weer terug naar de Schoenmakerskop en klimmen we daar over de rotsen richting de zee. Helaas is er geen strand, wel een stuk duin maar besluiten we om op de rotsen te gaan zitten en daar hebben we een flinke tijd heerlijk in de zon gezeten. Ondertussen heb ik een aantal prachtige foto's gemaakt van de opspattende zee en vele rotsen.

Hierna hebben we Jessie naar huis gebracht en zijn we naar het bezinestation gegaan om electriciteit te halen. Dit is erg makkelijk en vooral fijn als je voorlopig weer genoeg hebt om vooruit te kunnen. Hierna nog wat boodschappen gedaan en daarna zijn we thuis lekker op de bank geploft.

Inmiddels ben ik aan mijn fotomuur begonnen en hopelijk krijg ik deze straks nog af. Een aantal uren gelezen zijn er nog 2 huisgenoten aangekomen. Ze komen van dezelfde opleiding als wij en we hebben ze ook al vaker gezien. Na een korte rondleiding zijn ze even bij ons geweest en daarna lekker naar bed gegaan.

Wat we morgen gaan doen zien we dan wel weer ... We hebben nog 2 dagen vrij en daarna moeten we op vrijdag naar onze stage en als we op tijd terug zijn ga ik met Marjella mee naar een town ship om daar 200 kinderen bezig te houden voor 2 uurtjes.

PE verkennen & een auto regelen

Een aantal rare dingen heb ik jullie nog niet verteld, dat ben ik helemaal vergeten om te vertellen bij het verhaal van gister. Zo zijn er een aantal dingen in het huis enorm anders dan in Nederland. Om te begin is er hier een enorm water te kort en moet je dus zo min mogelijk water gebruiken. Als je meer dan een bepaald percentage gebruikt krijg je boetes die oplopen tot 10.000 rand. We mogen dus maar kort douchen, elke lekkende kraan moet meteen gemeld worden, zodat deze gemaakt kan worden.
Daarnaast moeten we electriciteit halen bij het bezinestation. Dit houdt in dat er in een van de kastjes in de keuken een meter hangt en als deze bijna op 0 staat moeten we naar de benzinepomp met een briefje waarop het nummer van onze meter staat. Daar moeten we voor 100 rand electriciteit halen ofwel je krijgt een briefje met daarop een nummer en dat moet je intoetsen in de meter en vervolgens heb je weer voor electriciteit voor een aantal dagen.
Verder hebben we een waakhond ofwel een heel lief beestje dat goed luisterd. Ze heet Jessy en we hebben haar sinds een week. Ook hebben we hier geen verwarming en wordt t 's avonds toch tegen een graad of 10. Dus de eerste avond had ik t enorm koud. Tijd om wat warmere kleren te gaan halen.

Vanochtend hebben we eens flink uitgeslapen, want we waren erg moe van de reis. Tegen half 11 waren we beide wakker en had ik inmiddels mijn laptop opgestart om skype weer eens uit te proberen. Helaas werkte dit niet zo goed als verwacht en was het met name dat Hanny en Kees praatte en ik typte, omdat ze mij niet konden verstaan. Dus na flink wat getyp waren ze weer op de hoogte. Hierna hebben we lekker gedoucht na 2 dagen reizen en konden we er weer tegenaan.

Net toen we wilde gaan ontbijten kwam Martijn binnen en hebben we even geklets. Hij wilde weten of we een beetje bijgeslapen waren en of we gesetteld waren. Ook hebben we overlegd over een auto en heeft hij Jurgen gebeld, een Duiste man die al flink wat jaren in Zuid-Afrika woont en hij had nog 2 oude auto's staan. Dus zouden we om 1 uur opgehaald worden om naar de auto's te gaan kijken. Ondertussen waren we aan de klets geraakt met Marielle (huisgenootje) en besloten we om samen vandaag op pad te gaan. Zo is ze ook meegegaan toen we de auto gingen huren. We mochten in beide auto's, die hij klaar had staan, een stukje rijden om te kijken welke we wilde en uiteindelijk is het 'De controller' geworden. Binnekort zal ik een foto maken en opsturen. Het is een oud maar goed autotje om in te rijden. Wel is het wennen om links te rijden en om met links te schakelen. Dat ging dan ook enkele malen fout, maar gelukkig zaten er 2 dames bij mij in de auto die zeiden waar ik heen moest en als er een hobbel aankwam, want die zag je regelamatig over t hoofd.

Hierna zijn we naar Home Affairs gegaan, maar deze was helaas gesloten. Ze zijn hier aan t staken en dat is erg vervelend omdat we een visum nodig hebben. Maar we gaan t morgen gewoon weer proberen. Hierna zijn we naar t winkelcentrum bij ons in de wijk. gegaan. We moesten namenlijk nog handdoeken, sloffen en een dikke trui hebben. Want t is hier 's avonds erg koud en zulke warme kleren had ik niet meegenomen. Ook hebben we boodschappen gedaan en besloten om met z'n 4e te koken.

Tijdens het rondrijden door PE vallen er veel dingen op. Zo zijn er geen rijen huizen. Alle huizen staan los van elkaar met daarom heen een hoog hek met daarop vaak prikkeldraad. De verkeersregels zijn enorm anders hier. Zo mag je zowel links als rechts inhalen en werken de verkeerslichten wat anders. Stoepen hebben ze niet dus iedereen loopt over de weg of in de berm. Fietsers zie je bijna niet, dus fietspaden bestaan ook niet. Niet ver van ons huis vandaan is er een klein township, maar daar wonen dan wel 70.000 mensen.

Eenmaal thuis gekomen wilde we de boodschappen opruimen, maar er was enorm weinig plaats, terwijl er veel kastjes waren maar alles stond door elkaar en niemand wist wat van wie was. Dus besloten we om het eens op te ruimen. Wat bleek ... er was enorm veel achter gebleven van andere bewoners. Zo stonden er 5 aangebroken zakken met pasta, 6 aangebroken zakken met rijst, enorm veel kruiden, 3 aangebroken zakken pancake meel, etc. Diverse dingen hebben we weggegooid maar met name alles even schoongemaakt en opgeruimd en dat scheelde ineens een enorm hoeveelheid aan ruimte. Dus nu heeft ieder zijn eigen plankje waarop je je spullen kwijt kan en ook de koelkast is ineens een stuk leger.

Hierna zijn we eten gaan koken en heerlijk op de bank voor de tv geplofd. Waarop ik nu nog steeds mijn verhaal zit te typen. Ondertussen veel geklets op skype en via msn. Het is toch wel erg handig dat we internet in het huis hebben.

Vrijdagochtend gaan we kennis maken op onze stage en diverse dingen afspreken. 's Middags, als ik op tijd thuis ben, ga ik samen met Mariella mee naar een groter township waar we 200 kinderen bezig gaan houden voor 2 uur lang. We hopen nog meer mensen bij elkaar te krijgen. Voor Mariella is dit een deel van haar stage en het leek mij wel een ervaring om mee te gaan.

Dit was het wel weer even voor vandaag. Morgen is er weer een nieuwe dag vol avontuur.

Dag van vertrek naar Zuid-Afrika

Eindelijk na een lange voorbereiding vertrek ik naar Zuid-Afrika. Vanochtend zijn we om half 11 vertrokken naar Schiphol en na een korte file, komen we rond half 1 aan op schiphol. Een half uurtje later is Ingrid er ook en kunnen we onze bagage inchecken. Zoals je op de foto's kunt zien waren de moeders erg trots dat we bij de Business Class mochten inchecken. Hierna waren we gelukkig van deze grote koffers af.

Na een lekker Nederlands broodje vertrokken we naar de gate. Natuurlijk wordt er eerst uitvoering afscheid genomen en hier en daar wat traantjes weggepinkt. Het is raar om iedereen de komende maanden niet meer te zien ... Het lijkt alsof je ze morgen gewoon weer ziet.
Hierna zijn we door de doune gegaan en meteen naar de gate gelopen. Waarna we al snel het vliegtuig in mochten en daar vertrokken we op onze eerste vlucht. Ik zat langs een man die in Egypte woonde, maar al flink wat gereisd had want om de paar jaar verhuisde hij naar een ander land om daar te werken. Zo had hij ook een paar jaar in Nederland gewoond, maar dat vond hij maar niks. De winters waren er veel te koud. Hij was nu op bezoek geweest bij zijn familie maar was blij dat hij weer naar Egypte kon.
In dit vliegtuig kregen we ons eerste maaltijd. Heerlijke kip met rijst en groente, daarbij een salade, broodje en toetje. Het smaakte prima en het was een hele ervaring om te eten in het vliegtuig.

Eenmaal aangekomen in Egypte zijn we opzoek gaan naar de transfer balie omdat we een nieuw ticket moesten halen. Ze konden in Nederland niet het goede ticket uitprinten ivm problemen met de computers.Toen we eenmaal bij de goede plek kwamen was er een hele groep mensen die allemaal stonden te dringen om door een poortje te mogen. Dit poortje gaf toegang tot de transferbalie en tot de gates. We moesten dus met z'n allen lopen te dringen vorodat we bij de balie mochten. Dit was wel even vervelend, omdat het ook helemaal niet duidelijk was of we bij deze balie moesten zijn. Maar in de rij heb ik nog staan kletsen met een man die uit Nederland kwam maar nu in Zuid-Afrika woont in de wildernis. Regelmatig ging hij naar Nederland om te werken. Na een uurtje hadden we ons nieuwe ticket en konden we door de douane, ook hier mochten we inchecken bij de Business Class.

Op weg naar de gates kwamen we allerlei aparte dingen tegen, dingen die je in Nederland niet ziet. Zoals gebedsruimtes, mannen in lange jurken met daaronder een broek en in de winkeltjes allerlei gedroogd fruit en noten. Bij de gate hebben we een tijdje moeten wachten en ondertussen een stukje van een film zitten kijken.

Hierna de tweede en langste vlucht (8,5 uur) van Cairo naar Johannesburg. Toen we net opgestegen waren kregen we onze 2de warme maaltijd van deze dag. Het was inmiddels een uur of 12 's nachts. Hierna werd er een filmje aangezet, overal de lampen uitgedaan en kreeg iedereen een deken en kussen zodat we lekker konden slapen. Helaas lukte me dit niet zo goed, maar alles bij elkaar zal ik wel enkele uren geslapen hebben, want het was toch ineens een uur of 5. Om 6 uur werden we allemaal wakker gemaakt en kregen we een ontbijtje. Wat bestond uit 2 broodjes, bakje met fruit, pakje met drinken en thee/koffie. Het vliegtuig waar we invlogen was gigantisch groot. Het bestond uit 2 stoelen bij het raam, vervolgens 4 stoelen in het midden en weer 2 stoelen bij het raam. Wij zaten met z'n 2e in het midden.

Eenmaal aangekomen in Johannesburg moesten we uitchecken en een visum in ons paspoort krijgen. Helaas kregen we dit niet en toen ik ernaar vroeg keek de vrouw me aan alsof ik stom was. Dus we zijn maar doorgelopen en hebben we alleen 2 stempels in ons paspoort gekregen. Dit betekende wel dat als we in Zuid-Afrika aangekomen waren we naar Home Affairs moesten. In Johannesburg moesten we onze bagage ophalen dus dat hebben we gedaan en vervolgens moesten we weer opnieuw inchecken. Dus opzoek naar de inckeckbalies, wat nog even duurde voordat we deze gevonden hadden. Vervolgens stonden we daar en bleek dat we nog geen tickets hadden. Maar er was een hele aardige Engelse man achter de counter en hij printe onze tickets uit en we konden daar ook onze bagage droppen. Vervolgens hebben we ons even opgefrist in de wc omdat het inmiddels 9 uur in de ochtend was.

Helaas moesten we een uur of 2 wachten voordat het vliegtuig vertrok, dus hebben we de rest van de film maar gekeken en een beetje rondgehangen. We waren allebei erg moe en dan duurt de tijd alleen maar langer. Tegen 11 uur mochten we het vliegtuig in en een half uurtje later vertrokken. Ook hier kregen we weer wat te eten, namelijk een sandwich met wat te drinken.

Om 1 uur kwamen we aan op Port Elizabeth en zat de reis er eindelijk op ... Daar waren we erg blij mee want inmiddels waren we het reizen wel helemaal zat. Nadat we onze bagage gevonden hadden en nog even de wc opgezocht hadden konden we naar iemand van Khaya gaan zoeken. Al konden we het zoeken achterwege laten, want toen we eenmaal door de deur waren zagen we Martijn (eigenaar van Khaya) staan. Hij bracht ons naar zijn auto en we hebben een ritje gemaakt door PE zodat we al wat dingen gezien hadden. Zo vertelde hij ook dat het van de ene kant van PE naar de andere 35 km is. Het is dus zeer aan te raden om een auto te huren, maar gelukkig waren we dat al van plan.

Een half uurtje later kwamen we aan het bij ons studentenhuis ofwel onderkomen voor de komende 5 maanden. Onze eerste indruk was oei .. het is echt een studentenhuis en het zag er ook zo uit. Het was enorm rommelig, de keuken was een grote zooi maar onze kamer zag er schoon en netjes uit. Nadat we een kleine rondleiding door het huis hebben gehad, zijn we naar onze kamers vertrokken en hebben we onze tassen een beetje uitgepakt. Maar het was belangrijker dat we eerst boodschappen gaan doen. Dat blijkt nog best lastig te zijn zonder auto, aangezien het minimaal 15 minuten lopen is en daarbij de eerste 2 supermarkten gesloten waren en we dus nog verder moesten. We besloten ook maar om het hoogst nodige te halen en de rest morgen of overmorgen te doen als we een auto hebben. Na anderhalf uur waren we weer thuis en konden we ons eten klaar gaan maken.

's Avonds hebben we geprobeerd te skypen, maar dat werkte nog niet helemaal en vervolgens waren onze laptops leeg. Gelukkig hadden we een stekker gekocht zodat we weer stroom hadden, maar we kregen onze stekker er niet in. Wat bleek ... we moesten er een stuk afsnijden aan de binnekant zodat de stekker erin past. Dus hebben we flink zitten bikken en na een uur was hij eindelijk klaar om de stekker erin te steken, alleen vonden we het toen tijd om naar bed te gaan en onze kast eerst in te ruimen. We hadden in de supermarkt plastic zakken gehaald, want we vonden de kasten er niet erg schoon uitzien, dus konden we deze eerst op de planken leggen waarna we de kasten konden inruimen en het steeds meer eigen wordt.
Dat waren de 2 reisdagen en daarna was het tijd om naar bed te gaan ...

Eindelijk is het zover

Dan is de tijd toch gekomen van het vertrek ....

Morgen om half 11 vertrekken we naar Schiphol waarna Ingrid en ik om kwart voor 4 zullen vertrekken met het vliegtuig naar Cairo. Hierna vliegen we naar Johannesburg om vervolgens ons laatste vliegtuig naar Port Elizabeth te nemen.

Deze week heb ik regelmatig de vraag gekregen of ik klaar ben om te vertrekken naar Zuid-Afrika. Kun je daar ooit klaar voor zijn?? Ik denk het niet ... Toch ben ik inmiddels gepakt en hoop ik de komende 5 maanden in Zuid-Afrika te overleven.

Hopelijk volg je onze verhalen en beleef je het net zoals wij. We zien jullie reacties tegemoet.

Tot over 5 maanden!!!!

South Africa here we come ...

Vordering sponsoractie

Inmiddels vertrek ik over een aantal dagen en hebben we voor de sponoractie al flink wat verzameld. Zelf zet ik op bijna €500,-, natuurlijk zijn de bijdrages nog steeds van harte welkom. Hieronder kun je in de termometer zien hoeveel geld ik bij elkaar heb. Ingrid zelf is ook aan het sparen en heeft ongeveer hetzelfde bedrag als ik.

Nog maar 5 dagen

Inmiddels komt het vertrek erg dichtbij en hebben we nog maar 5 dagen voordat we vertrekken. We zijn hard bezig om alles voor te bereiden en ik heb mijn tas al 4x in en uitgepakt. We zijn al enorm lang bezig met het voorbereiden van onze reis, maar nu wordt het met de dag spannender omdat het zo dichtbij komt. Zelf merk ik dat ik met name de vliegreis erg spannend vind omdat we diverse keren over moeten stappen en hoe gaat dat allemaal in z'n werk. Als ik eenmaal in Zuid-Afrika ben dan vind ik mijn weg wel, maar eerst staat de vliegreis op het programma.

Afgelopen week ben ik op zomerkamp geweest waarvan ik vrijdag terug ben gekomen. Dus op het moment ben ik nog wat aan het bijslapen van het nogal heftige kamp. Maar ondertussen ga ik ook al bij diverse mensen op bezoek, nog voor mijn verjaardag of om ze nog een keertje te zien voordat ik naar Zuid-Afrika ga. Zo ben ik het weekend bij Jolanda & Puck geweest, Opa & Oma en heb ik gebbq met Rick, Henry, Nico, Mieke, Anja, Linda, Frank, Maarten, Leo en Jeanne. Vanavond ga ik op bezoek bij Hanny en Kees, want zij zijn gister terug gekomen van vakantie. Maar hun zie ik niet voor het laatste want ze brengen mij, samen met Maarten, naar Schiphol.

Het is raar om te beseffen dat je enkele maanden weg zult zijn en veel dingen voor de laatste keer doet. Ik merk ook dat veel mensen vragen of ik er klaar voor ben om naar Zuid-Afrika te gaan, maar ik vraag me af of je er klaar voor kunt zijn om voor zo'n lange tijd weg te gaan. Je laat zoveel achter ... Natuurlijk blijft het een super gave ervaring, maar ben me er ook wel bewust van dat ik veel mensen voor een lange tijd niet meer zal zien. Gelukkig hebben we skype uitgevonden en zal ik daar regelmatig op te vinden zijn.

Het studentenhuis waar we verblijven in Zuid-Afrika is anders, dan waar ik het enkele maanden geleden over had. De vrouw van wie het studentenhuis was, kon het huis eerder verhuren en daarom konden wij er niet meer in. Zo gaat dat in Zuid-Afrika....
Maar het huis waar we nu terecht komen heet een zwembad in de achtertuin en het heeft internet, wat ik nog veel fijner vind. Dat betekend dat ik mijn opdrachten voor school makkelijk kan maken en contact kan onderhouden met iedereen. De eerste maand zullen Ingrid en ik een kamer samen delen, vanaf 1 oktober hebben we iedere en eigen kamer. Dit is zo omdat we anders niet in het huis konden verblijven omdat er maar 1 kamer beschikbaar was tot 1 oktober.

Zo nu zijn jullie weer op de hoogte ...