Limerick en Killarney

Vanochtend ben ik met backpack en al uit het guesthouse vertrokken, want deze lag helaas wat uit het centrum en daardoor heb ik mijn tas maar meteen meegenomen. Ondanks dat ik de stad nog wilde bekijken.

Inmiddels heb ik mijn kleine rugzak, die ik iedere keer op mijn buik had hangen, in de grote backpack tas gekregen. Vraag me niet hoe, maar alles zit nu in een tas en dat is een stuk makkelijker en fijner lopen. Daardoor was het ook een stuk makkelijker om door Limerick te wandelen.

Ik heb langs de rivier gewandeld en daar ook mijn ontbijt gehad. Erg mooi opgeknapt. Hierna ben ik naar het kasteel gewandeld, maar eerst kwam ik nog langs een kathedraal. Van de buitenkant erg mooi, de ingang kon ik alleen niet vinden. Alle deuren waren namelijk gesloten en ik heb de bordje ingang gevolgd, maar er was nergens een deur open.

Dus dan maar verder naar het kasteel. Deze was wel open en hier kon ik mijn tas gelukkig laten staan terwijl ik door het kasteel en de informatiezalen wandelde. Het was erg interessant alle verhalen en ze hadden het leuk aangekleed. Van het kasteel zelf stonden er nog maar 3 torens, van de 6, maar op de binneplaats hadden ze een aantal tentjes staan, een huifkar en een vuurstookplaats. Het was erg leuk aangekleed.

Hierna heb ik mijn tas weer gepakt en ben ik naar het station gelopen. Al heb ik eerst een tussenstop in een supermarkt gemaakt voor brood en een flesje drinken. Want dat had ik niet meer.

Na een half uurtje wachten op het station was mijn bus er. En 2,5 uur later en 3 file's verder was ik in Killarney. Killarney is een leuk en klein stadje. Erg gezellig, van wat ik er tot nu toe van heb gezien.

Het hostel is ook erg gezellig. Erg klein, ze hebben namelijk maar 23 bedden. Maar verder erg leuk aangekleed. Al is de kamer helaas erg klein en we liggen er met 4 mensen. Maar goed, dat overleven we wel.

Hierna wat informatie verzameld bij de toerist information, want ik wil de komende dagen naar het Killarney national park en naar de Gap of Dunloe. Ik moet nog wel even kijken hoe ik naar de Gap of Dunloe ga, want een bus gaat er niet heen en er heen wandelen is een beetje te ver. Maar misschien dat ik een fiets huur om er naar toe te gaan. Anders moet je met een tourbus en daar heb ik niet zo'n zin in. Maar goed, we zien wel wat we gaan doen....

Bunratty castle and folk park & Banket

Vanochten op tijd vertrokken naar de toerist information om kaarten te gaan halen voor het banket, deze wordt namelijk elke dag gehouden op het Kasteel. En het leek ons erg leuk om dat eens mee te maken. Van te voren hadden we eerst de man gebeld van het guesthouse, waar we de avond door zouden brengen. Om te vragen of het een probleem was als we pas tegen 11 uur aan zouden komen, na veel wikken en wegen. Zouden we eerst naar het guesthouse gaan en vervolgens naar het kasteel.

Eenmaal bij de toerist information aangekomen, vroegen we naar de kaarten voor het banket. Bleken ze uitverkocht te zijn. Hebben wij weer es pech. Nou ja, dan alleen naar het kasteel en het folkpark. Eenmaal op het station hebben we de man van het guesthouse maar weer terug gebeld, dat we er pas tegen een uur of 6 zouden zijn. En sorry, voor de overlast.

Een uurtje later waren we bij het kasteel. Het zag er van buitenaf klein uit, maar dat viel toch nog erg mee. Het was een mooi kasteel, met nog allerlei schilderen, snuiterijen, tafels, stoelen en dergelijke. Erg leuk om te zien en rond te lopen. Alleen die trappen blijven me toch raar. Allerlei verschillende hoogtes. Heel vreemd.

Hierna zijn we door het folkpark gaan wandelen. Dit was erg mooi om te zien. Het waren allerlei huisje uit heel Ierland van ongeveer een eeuw geleden. Sommige zagen er chic uit, maar je zag er ook veel huisjes staan van farmers en andere arme lieden. Maar het was erg goed nagemaakt. Ze hadden ook een heel dorp staan met allerlei winkels. Onder andere een fotograaf, een snoepwinkeltje, een dokter, een pub, enz.

We hadden lekker weer en hebben er een lange dag van gemaakt. Hierna zijn we toch gaan informeren of er toevallig nog kaarten waren voor de Ierse avond of voor het banket. We hadden ook nog over een andere soort avond gelezen, dus es informeren of er ergens nog plaats is. Dit op aanraden van een medewerker. Ze zei, je moet gewoon doen alsof je dom bent.

Dus dat deden we en het ging ons goed af. Want ze hadden nog kaarten voor het banket. Joepie. Dus de man van het guesthouse maar weer terug gebeld. Of het erg was al we er pas tegen 9 uur waren. Dit banket was namelijk al om half 6 ipv om 8 uur. Dit vond hij niet erg. Dus we konden naar het banket. Snel de kaarten gehaald en daarna hebben we lekker een halfuurtje in de zon gelegen voordat het banket begon.

Het banket was echt een ervaring. Erg leuk om te zien. Het was in een Middeleeuwse stijl en alle medewerkers hadden ook lange jurken aan en de mannen hadden aparte pakjes aan.

We werden verwelkomt boven in het kasteel met een glaasje meat en met muziek (harp en viool). Toen iedereen binnen was werd er een verhaaltje over het kasteel gehouden en daarna konden we naar beneden. Waar we naar onze tafel werden begeleid en een 4 ganegn diner kregen. Er lag alleen een mes, dus het was met je handen eten. Ook de soep. Maar er was brood bij dus dat ging prima.

Tussen elk gerecht door werd er een lied gezongen of iets verteld. Er was ook een koning benoemd en hij moest alles voorproeven voordat wij het op ons bord kregen.

Tijdens het diner zaten we langs 4 mensen uit Amerika, waar we veel mee hebben zitten kletsen. Ze vonden het erg apart dat er een Duits en Nederlands meisje samen op pad waren. Want de Nederlandsers konden toch niet overweg met de Duitsers. Mijn antwoord was dat het prima werkte en dat ik niks tegen andere mensen uit andere landen heb, ook niet tegen mensen uit Duitsland.

Op het eind zongen ze nog een aantal liederen en daarna konden we naar de kelder voor een kopje thee of koffie. Hierna was de avond afgelopen. Het was echt geweldig om te zien. Erg toeristisch volgens mijn Duiste partner. Maar heb ik er van genoten.

Hierna op naar het guesthouse, nog even een drankje gedronken in de pub, maar we waren allebei moe en zijn vroeg naar bed gegaan. Morgen is er weer een nieuwe dag. Een dag om naar Killarney te gaan. Hier blijf ik 3 nachten.

Ennis

Vandaag wilde ik eerst, voordat ik de bus naar Ennis zou pakken nog een rondje gaan lopen. Maar dit heb ik laten schieten omdat het zo ontzettend hard regende. Echt niet normaal. Dus ik heb mijn boekje er maar bijgepakt en heb lekker zitten lezen tot 12 uur. Waarna ik naar de bus ben gewandeld.

De duitse vrouw/meisje is met mij meegegaan. Ze wilde vandaag naar een naburig plaatsje gaan wandelen maar door het slechte weer, heeft ze dat overgeslagen.

Na bijna 2 uur waren we in Ennis, onderweg een mooie rit gehad en weer veel natuur gezien. Blijft prachtig. O ja Kees, ik ben niet de Burren in gegaan, want ik heb met de bus al een hoop gezien. Het is een mooi natuurgebied en eigenlijk de enigste manier om het te verkennen is met de auto of met de fiets. Alleen was er helaas in Doolin geen fietsverhuur en ik heb eigenlijk ook wel weer even genoeg gefietst, in Ierland dan.

De foto's komen eraan, maar in de hostels hebben ze wel een computer met internet, maar ik kan er helaas geen kabel instoppen. Dus hopelijk als ik richting Killarney ga dat ik naar een internetcafe kan.

Wel, eenmaal in Ennis aangekomen, dropte de buschaffeur ons af bij het hostel. Erg aardig, want ik vroeg hoe ver het lopen was naar het hostel en hoe we het beste konden lopen en toen zei hij. O, ik stop wel voor het hostel. Ze zijn hier zo aardig.

Vervolgens ingecheckt en voor veel verwarring gezorgd. Ik had namelijk voor 2 nachten geboekt, maar omdat ik later achter kwam dat er een erg leuk kasteel hier in de buurt is, waar ik heen wil. Wilde ik eerst kijken of daar in de buurt een hostel was en hoe we heen en weer kunnen van Ennis naar het kasteel. Dus uiteindelijk blijf ik hier 1 nacht en gaan we eerst informeren hoe we het beste bij het kasteel kunnen komen.

We hebben een kamer met 10 bedden, dus dat valt mee. En natuurlijk kom ik daar 2 mannen tegen uit Maastricht. Even staan kletsen, erg gezellig.

Vervolgens zijn we de stad ofwel dorpje in gegaan. Het is klein, maar erg gezellig en duidelijk niet toeristisch. Toen we langs de toeristen informatie kwamen even geinformeerd voor het kasteel. Er is daar namelijk ook een Ierse avond, dit is een diner met muziek en dans, waar we graag heen willen. Alleen was het geluk niet met ons, we konden er alleen vanavond heen of dinsdagavond. Helaas, dat gaat niet lukken. We kunnen wel naar een banket, dit is ongeveer hetzelfde alleen met minder dans. Hier moeten we even overnadenken.

Dus we gaan verder het dorpje bekijken. Helaas tegen 5 uur moeten we terug, want het begint enorm hard te regenen en het ziet er niet naar uit dat het snel ophoud.

In het hostel, terug naar de receptie want we hadden gevraagd of we een les Ierse dans konden krijgen. Daar hing namelijk een flyer van. Dus informeren of ze al meer wisten, nog niet. Even later kwam er een man naar ons toe, die de Ierse dans gaf. We hadden er allebei een heel ander idee bij, wat voor man het zou zijn, dus het was een verassing.

Hij zei dat er vanavond een dansavond wasin een naburig gelegen dorpje. En of we het leuk vinden om mee te gaan, ach ja waarom niet.

Nou het was me een ervaring wel. Het was fantastisch. Eerst hebben we in het hostel een paar passen geleerd, maar het is zo uitgebreid dat eht erg lastig is. En vervolgens op naar het dansfeest. Deze was in een oude verbouwde schuur met live muziek. En er waren allerlei mensen, vooral locals, maar in alle leefden. Vanaf een jaar of 8 tot en met 90. Echt geweldig. En wij natuurlijk proberen mee te dansen, maar het was af en toe erg lastig en ze maken er allelei passen tussen door. Maar het was een fantastische avond en het is prachtig om te zien.

Helaas, houd ik er een blaar aan over en moet ik de laatste set dansen aan me voorbij gaan. Maar kijken is ook zeker de moeite waard. Het was een hele ervaring. Daarna heeft de man of wel Massimo ons weer naar het hostel gebracht en tegen 1 uur lagen we doodop in bed, maar met een hele grote glimlach.

Cliffs of Moher

Vandaag ben ik naar de Cliffs of Moher gegaan. Het was mijn dagje wel.

Gisteravond kon ik pas laat naar bed omdat mijn was maar niet wilde drogen in de droger. Na 12 uur was deze eindelijk klaar en heb ik um opgevouwen. Dit had alleen wenig zin, want doordat het zo donker was in de kamer viel ik over een van de tassen en viel alles weer op de grond. Dus dat heb ik vanochtend maar eerst opgeruimd en alles meteen in mijn tas gedaan.

Vervolgens ontbeten, heerlijk brood met nutella en een kopje thee. Daarna heb ik aan de eigenaar van het hostel gevraagd of hij een map kon tekenen naar de Cliffs of Moher. Hij had gister gezegd dat hij dat zou doen als ik erheen wilde. Dus een hele mooie kaart heb ik toen gekregen. Ze houden hier van zelf getekende kaarten.

Vervolgens mijn spullen gepakt en de bui afgewacht. Daarna aangelopen. Het was een fantastische wandelig, dat moet ik toegeven. Soms wel erg dicht langs de rand van de Cliffen, maar het was geweldig. Ik denk zelfs nog mooier dan de Cliffs of Moher. Alleen had ik halverwege ineens een metgezel. Een hond liep ineens langs me en heeft de rest van de weg met mij meeglopen. Later toen ik bij de Cliffs was, was hij ineens weg.

Helaas liet hij ook de koeien schrikken. We liepen door hun weiland, want het kon niet anders. Alleen een koe van dat niet leuk, was ook zwanger en ging achter de hond aan. De hond snel onder het draad door en hij was veilig. Alleen ik stond nog midden in de wei. En toen vond de koe het leuk om achter mij aan te gaan. Hier was ik niet zo blij mee. Ik zette het op een lopen, alleen wat zijn die koeien verdomd snel. Dus ik ook snel onder het draad door gedoken en daarna was ik veilig. Ik stond hierna wel te shaken. Jeetje....

Hierna maar niet meer door de weilanden gelopen, helaas was het soms wel erg lastig lopen en er dicht langs de cliffen, omdat het pad normaal door de weilanden liep. Maar goed ik ben heel huids aangekomen.

Onderweg nog wel een keertje naar beneneden geklauterd, helemaal tot aan de zee. Dat was echt geweldig. Er waren allemaal kleine watervalletjes en het zag er zo mooi uit. Ook heb ik nog mooi even kunnen schuilen voor de regenbui onder een van de rotsen en ik heb de zelfontspanner op mijn camera ontdekt en kan nu foto's maken van een afstand waar ik zelf ook nog opsta.

Vervolgens aangekomen bij de Cliffs of Moher en daar nog een eind gewandeld. Maar ik vond het er veel te druk en je kon ze alleen van een afstand zien. Je moest op het pad blijven. Dat was erg jammer.

Hierna maar een lekker ijsje gegeten en op naar huis. Helaas was dat nog 9 kilometer lopen, oei. Dus maar snel beginnen. Halverwege stopte er een auto langs me met een vrouw erin en ze vroeg waar ik naar onderweg was. Ik vertelde naar Doolin. Of ik een lift wilde, ze ging niet helemaal naar Doolin maar wel in de richting. Waarom niet, scheelt weer een stukje lopen. Ze wilde weten of ik op vakantie was en wat ik allemaal nog ging doen. 5 minuten later stond ik een kilometer of 4 verderop. Dat was erg fijn, want mijn benen begonnen al te protesteren.

Een half uurtje later was ik terug in het hostel en kon ik op mijn bed ploffen. Alleen niet voor lang want ik raakte aan de praat met een Duits vrouw (van 28) en ze vroeg of ik wat mee ging eten in de pub. Ach ja, waarom ook niet. Dus op naar de pub. Heerlijke zalm gegeten en als toetjes the Death of Cholat. Heerlijk was het.

Veel gekletst en ook met de mensen achter de bar. Het was een heel schouwspel om te zien hoe ze tapte, vooral hoe snel en meerdere tegelijktijd.
Hierna op naar de andere pub voor live muziek. Want in de pub waar we waren was het maar niks.

In de volgende pub was het een stuk beter en er was een doedelzak. Dus het kon niet stuk voor mij. Prachtige muziek maakte ze en als afsluiter, daarna gingen we naar huis, speelde ze de wild rover. Erg mooi!!

En nu op naar bed.... Mijn benen zijn er moe van van al het geloop en mijn ogen vallen bijna dicht. Ik heb net het hostel in Ennis geboekt waar ik morgen naar toe ga. En 2 nachten blijf.

Slaap lekker iedereen ... mocht je dit nu nog lezen ;)

O ja, Maarten ... er staat een ezel in de voortuin van het hostel ;)

Doolin

Vanochtend ben ik eerst naar de schoenmaker gegaan en het was een hele ervaring. De man kon inderdaad niet praten en horen. En ik heb met gebaren duidelijk gemaakt wat er kapot was. Vervolgens schreef hij op wat hij ging doen en dat ik over een half uur terug moest komen. Dan zou het gemaakt zijn.

Hij was erg aardig en vroeg/schreef op of ik op vakantie was. Dit bevestigde ik. Een half uur later, in tussen had ik lekker een kopje warme chocolademelk gedronken in een koffie bar. Lag de tas al klaar en kon ik hem mee nemen. Erg gelukkig was ik daarna.

Toen op naar de bus en naar Doolin. De reis was erg mooi en ik heb al veel van The Burren gezien. Het is een prachtig natuur gebied met een aantal bergen.

Het hostel is ook super. Het ziet er mooi en zeer schoon uit. Een kamer met 8 bedden. Je kunt gratis op internet, je was gratis doen en het ligt erg mooi. Wat opvallen is dat Doolin uit ongeveer 50 huizen/gebouwen bestaat en dat er daarvan ongeveer 40 hostels, hotels of B&B's zijn. Dus voornamelijk toeristen.

De supermarkt was ook erg weinig. Dus vanavond en morgen wordt het weer pasta eten.

Op advies van de eigenaar ben ik naar de zee gelopen en dit was zeker de moeite waard. Het was een stukje lopen, maar ik kwam uit bij allemaal rotsen, die de zee inliepen. Prachtig was het. Een heel stuk heb ik er gelopen, alleen helaas, het is me niet gegunt begon het daarna te regenen en ben ik maar terug gelopen. Natuurlijk was ik daarna kei nat en heb ik al mijn spullen maar in de wasmachine gegooid. Hopelijk zijn ze straks weer lekker schoon.

Morgen staan de Cliffs of Moher op het programma. Ik ben benieuwd.

De zee van Galway

Vandaag ben ik duidelijk met het verkeerde been uit bed gestapt. Ondank dat ik toch goed geslapen heb, zit ik niet goed in mijn vel. Maar dat hoord er ook bij. Ook kom ik er achter dat mijn backpack tas kapot is en daar natuurlijk ook van balen.

Aan de banden waarmee ik heb op mijn rug draag, is een stukje los en daardoor hangt hij scheef. Dit voelde ik al, maar ik kon van de week niet vinden waar het vandaag kwam. Dus beneden gevraagd of ze een schoenmaker of iets hadden. Ze vertelde dat er in het winkelcentrum eentje was. Dus daarheen gewandeld. Eerst maar een tassenwinkel ingedoken. Die konden mij niet helpen, ik moest naar de kleermakster om de hoek. Zij kon mij ook niet helpen, want haar materiaal was niet sterk genoeg. Ze tekende op mijn plattegrond een route naar een schoenmaker die mij waarschijnlijk wel kon helpen.

Eenmaal daar aangekomen, bleek hij dicht te zijn. Ja het is maandag en ook hier zijn er dan winkels dicht. Dus een andre winkel ingelopen en gevraad of er ze nog een andere schoenmaker wist, gelukkig wel. Kon ik weer terug lopen, maar helaas kon hij mij niet helpen. Zijn materiaal was niet goed genoeg.
Dit hele verhaal deed mijn humeur er niet beter op worden.

De tas maar weer terug gebracht naar het hostel en mijn spullen gepakt en op naar de zee. Lekker even uitwaaien en wandelen. Onderweg kwam ik langs een outdoor winkel, hier even naar binnen gewandeld, want je weet nooit. Mijn vraag gesteld, ze waren erg aardig en behulpzaam en hij wees mij dezelfde schoenmaker aan, die gesloten was. Maar hij was er van overtuigd dat hij mij wel kon helpen. Dat hoop ik dan maar, ik moest wel pen en papier meenemen want de man is doofstom. Dus ik ben erg benieuwd morgen wat me te wachten staat.

Hierna toch maar naar de zee gegaan en heerlijk een stuk gewandeld. Veel foto's gemaakt, heerlijk uitgewaaid en op het strand gezeten.

Ook heb ik Maarten nog even gebeld en na hem gesproken te hebben voelde ik me een stuk beter. Wat een heerlijk gevoel is dat soms toch :)

Morgen ga ik naar Doolin, dit is een plaatsje in The Burren en bij de Cliffs of Moher. Hier heb ik een hostel geboekt voor 2 nachten. Want misschien, maar je weet nooit hoe het loopt, huur ik heir ook een fiets op wat rond te kijken. Maar dat ga ik morgen in het hostel informeren en kijken. Ik zit volgens de website van het hostel erg dicht bij de Cliffs. Dus ik ben benieuwd.

Galway Art Festival

Heb ik weer geluk als ik in Galway ben. Pik ik het Galway Art festival mee.

Maar eerst 's ochtends de stad door gewandeld en gekeken wat er allemaal te doen was. HElaas 2 regenbuien op mijn dak, maar ergens onderdak gezocht en daarna weer rustig door gewandeld.

In de middag was er van alles in de binnenstad te doen. Overal stonden er mensen die muziek maakte, spulletjes verkochten, art maakte en van alles en nog wat. Er was ook een magic show die er grappig was. Hij deed van alles met ballen en een aantal kommetjes.

Even later liep ik langs een pub en daar was live muziek. Dus even een kijkje nemen en er zaten 5 mensen te spelen o.a. op de fluit, accordeon, gitaar en viool. Even later kwam er nog een man bij die een aantal liederen zong, een andere gitaar kwam erbij en als laatste nog een viool. Erg leuk om dat te horen.

Ook heb ik een man ontmoet in de pub. Hij sprak mij aan omdat ik een t-shirt heb waarop staat dat ik Miss Ireland ben. Heb ik in Belfast in de toerist information gekocht, maar ik krijg er veel reacties op. Dus van deze meneer ook en hij dacht eerst dat ik het echtwas. Maar goed even later een tijdje staan kletsen en wilde natuurlijk van alles over Holland weten en het werk/studie die ik doe. Hij is baas van een motorfabriek en heeft in Schotland en Amerika gewoont. Het was erg gezellig, maar de muziek vond ik na een tijdje toch interessanter. Erg he..

Hierna nog even een kijkje genomen in de Catherdraal van Galway en daarna terug naar het hostel. TIjd om mijn buik te vullen. Hier 2 Nederlandse meisje ontmoet uit Leiden. Heerlijk weer een tijd Nederlands mee zitten kletsen en in de avond zijn we samen naar de parade gegaan.

Deze was erg spectaculair. Helaas was het erg kort, maar toch zeer indrukwekkend en leuk om te zien. Ze hadden een aantal, soort, wagens gebouwd en toen de parade af was gelopen, liep iedereen er achteraan. We gingen naar het plein bij de Catherdraal, waar nog wat vuurwerk werd afgestoken. Jammer genoeg was dit maar heel weinig. Maar het was toch erg leuk om te zien en weer een aantal mooie foto's kunnen schieten.

Galway ... eindelijk

Well, eindelijk in Galway aanbeland. Een reis van 4,5 uur. Dit omdat er allerlei wegwerkzaamheden waren en daardoor allerlei file's. Helaas kom je die blijkbaar ook in Ierland tegen, al was dit pas de eerste keer.

Aangekomen bij het hostel, erg leuk hostel en leuke eigenaar. Zit ik in een kamer met 6 jongens die allemaal Gailic football supporters zijn, help! Morgen is er namelijk een wedstrijd tussen Galway en Mayo. Dit wordt wat vanavond en dat werd het inderdaad ook. Veel geslapen heb ik niet.

Maar goed, gelukkig was ik niet het enigste meisje op de kamer. Er was ook een vrouw uit China, Shanghai. We hebben de hele avond zitten kletsen over van alles en nog wat o.a. over kinderen hebben en krijgen. Je mag in China nog steeds maar 1 kind hebben, al is inmiddels de wet wel iets versoepeld. Maar jaren geleden, als je meer kinderen had, moest je een boete betalen aan de regering. Dat is toch vreemd.

Ook hebben we het gehad over homo zijn. Ze was in Engeland namelijk naar de gay parade geweest. Ze vond dit erg indrukwekkend, omdat in China niet voorkomt. Ze hebben het er daar eigenlijk niet over en proberen het zo veel mogelijk te verzwijgen. Vroeger trouwde je gewoon en al was het geen gelukkig huwelijk. Je werd gewoon gedwongen door je familie. Tegenwoordig kunnen ze er wel vooruit komen, maar nog steeds niet van harte. Ook zijn de huwelijk daar nog niet toegestaan en samenwonen volgens mij ook niet.

Het was erg gezellig en mocht ik ene keer naar China gaan, dan ben ik van harte welkom om bij haar te logeren en ze wil me allerlei tips geven. Dus wie weet ....

Hierna gaan slapen, helaas erg vaak wakker geworden door de jongens, want die weten niet hoe ze sociaal moeten doen en stil moeten zijn.

Gelukkig heb ik de volgende ochtend een andere kamer gekregen met voornamelijk meiden. Dus dat was een stuk beter.